Recensie: Uni Debess – Regards To The Roots Vol. 1

Uni Debess – Regards To The Roots Vol. 1
Format: CD – Digital / Label: Tutl Records
Releasedatum: 11 mei 2018

Tekst: Peter Marinus

We begeven ons weer eens op het glibberige en gevaarlijke pad van de covers. Het is altijd een risico om een heel album vol met covers op te nemen. Het gevaar schuilt er dan in dat je niet verder komt dan leuke uitvoeringen van platgespeelde nummers of in het slechtste geval slechte uitvoeringen hiervan.
Maar wanneer je deze nummers geheel naar je eigen hand weet te zetten waardoor verrassende uitvoeringen ontstaan kan je met een zeer overtuigend album op de proppen komen. En dat is precies wat er gebeurt op het nieuwe album van zanger-gitarist Uni Debess, afkomstig van de Faeröer Eilanden. Op die eilanden is hij al een grote naam want hij sleepte al menige bluesprijs in de wacht, onder andere met zijn Go Go Blues Band.
Er staan elf covers op zijn nieuwe album, waaronder een groot aantal zeer bekende nummers. Deze weet Uni allemaal naar zijn eigen hand te zetten, samen met zijn helaas anoniem gebleven begeleiders.

Zo opent het album met de klassieker Blue Suede Shoes van Carl Perkins. In de handen van Uni verandert dit nummer in een luie, uiterst ontspannen uitvoering. De rock & roll is hier omgeturnd tot een soort “onthaastingsmuziek” met warme rauwe gitaarriffs en Uni’s luie zang. John Lee Hooker’s Boom Boom krijgt op dit album een prima broeierige luie uitvoering, uiteraard met rauwe gitaarrifs maar ook met een zwaar brommende tuba, scheurende harmonica en onheilspellende achtergrondzang. Love In Vain kennen we van The Rolling Stones maar werd geschreven door Robert Johnson. Hier is het nummer in een zeer ingetogen, intieme uitvoering te horen, die tegen de countryblues aan zit. Baby Please Don’t Go van Big Joe Williams krijgt hier een stuwende uitvoering met pompende harmonica, priemend rauw gitaarwerk en broeierige elektrische piano. Uni heeft de klassieke Stevie Ray Vaughan song Pride And Joy omgetoverd tot een broeierige bonkende, haast swamprock-achtige song met brandende slidegitaar en scheurende harmonica. Ook de Jimi Hendrix klassieker Red House is helemaal naar Uni’s hand gezet. Het resultaat is een lome jazzy uitvoering met zwoel brullende harmonica.
If I Had Possession Over Judgement Day is van de hand van Robert Johnson en wordt hier ingezet door knallende drums waarna een log swingende uitvoering te horen is waarin de pompende harmonica de vaart er flink in houdt. J.B. Lenoir’s Talk To Your Daughter heeft een prima passend souljasje aan gekregen. Losjes swingend met achtergrondzang die aan Terry Evans & Bobby King (Ry Cooder) doet denken. De uitvoering van B.B. King’s 3 O’Clock Blues is ook zeer apart. Een zeer intiem nummer met traporgel, ook wel bekend als harmonium, en zwevende gospelachtergrondzang. Het alombekende I’m Ready (Willie Dixon) krijgt daarentegen een spetterend funky bluesrock geluid, vol met soul en een warm brommende tuba.
De afsluiter, Fleetwood Mac’s Black Magic Woman is haast onherkenbaar omdat er gekozen is voor een zeer intieme zinderende countryblues uitvoering met huilende harmonica, atmosferisch gitaarwerk en wederom de/het harmonium.

Uni Debess heeft op dit album precies begrepen wat de zin van het opnemen van covers is. Een album met zeer eigenzinnige covers is het resultaat. Een album dat zeer overtuigend en daardoor uitstekend is.


Tracklist:
01. Blue Suede Shoes
02. Boom Boom
03. Love In Vain
04. Baby Please Don’t Go
05. Pride And Joy
06. Red House
07. If I Had Possession Over Judgement Day
08. Talk To Your Daughter
09. 3 O’Clock Blues
10. I’m Ready
11. Black Magic Woman

Website: Uni Debess

23 juli 2018|Categories: Recensies|Tags: |0 reacties

We horen graag je mening! Voeg reactie toe