Recensie: Trampled By Turtles – Life Is Good On The Open Road

Trampled By Turtles – Life Is Good On The Open Road
Format: CD – LP – Digital / Label: Banjodad Records
Releasedatum: 4 mei 2018

Tekst: Peter Marinus

Het is een haast onmogelijke opgave om niet vrolijk te worden van het nieuwe album van de band Trampled By Turtles (ik blijf het een rare bandnaam vinden…). Op hun alweer negende album bewijst de band uit Duluth, Minnesota, opnieuw dat bluegrass totaal geen oubollige muziek hoort te zijn maar wel degelijk kan spetteren.
De band onder leiding van gitarist Dave Simonett was een tijdje non-actief. Daar maakte Simonett gebruik van om onder de naam Dead Man Winter wat materiaal uit te brengen. Samen met Erik Berry (Mandoline), Dave Carroll (banjo), Eamonn McLain (cello), Tim Saxhaug (bas) en Ryan Young (fiddle) pompt hij weer enorm veel energie in de bluegrass.

Zoals in de opener, Kelly’s Bar. Een stomend soort bluegrass met een razende banjo en een brandende fiddle. Een opgewekt raggend nummer, dat je als een soort Dubliners-achtige bluegrass kunt zien. In We All Get Lonely laat de band het gaspedaal even los voor een meer Americana gerichte ballad, waaraan uiteraard, door de instrumentatie van de band, een flinke bluegrasslucht zit. In dit melancholieke nummer vallen de prima samenzang en de veelzijdigheid van fiddle speler Ryan Young op. Daarnaast is het gebruik van de statige cello opmerkelijk.
The Middle is ook een mix van Americana en bluegrass in een pompend nummer met een doorraggende fiddle en sprankelende mandoline. Thank You, John Steinbeck grijpt terug op het 70’s geluid van Bob Dylan. Een mooie loom zwevende ballad met de prachtige combinaties fiddle/cello en banjo/mandoline. Vervolgens stoomt de band weer vol gas door in Annihilate mgt een spetterend en aanstekelijk geluid. Right Back Where We Started heeft een 70’s countryrock geluid, dat opmerkelijk genoeg gemengd lijkt te zijn met Britse folkrock invloeden (denk aan Lindisfarne). Blood In The Water is een bluegrass nummer dat echt voorbij raast. Met een enorme intensiteit waarin alle snaarinstrumenten flink afgeranseld worden.
I Went To Hollywood is een warm deinend Americana nummer met warme fiddle geluiden en prima samenzang. De ballad I’m Not There Anymore is ook een Americana nummer met een tintelende mandoline. Vervolgens gaan we Good Land aan een soort bluegrass “barn dance”. Een instrumental waarin de klasse van de muzikanten goed tot uiting komt.
De ingetogen ballad I Learnt The Hard Way sluit, sfeervol glijdend, een zeer overtuigend album af van een band, die bewijst dat bluegrass wel degelijk opwindend kan zijn.


Tracklist:
01. Kelly’s Bar
02. We All Get Lonely
03. The Middle
04. Thank You, John Steinbeck
05. Annihilate
06. Right Back Where We Started
07. Life Is Good On The Open Road
08. Blood In The Water
09. I Went To Hollywood
10. I’m Not There Anymore
11. Good Land
12. I Learnt The Hard Way

Website: Trampled By Turtles

18 juli 2018|Categories: Recensies|Tags: |0 reacties

We horen graag je mening! Voeg reactie toe