Recensie: Town Of Saints – Celebrate

Town Of Saints – Celebrate
Format: CD / Label: Snowstar Records – Caroline Benelux
Releasedatum: 5 oktober 2018

Tekst: Peter Marinus

Het had niet veel gescheeld of we hadden het zonder het Groningse folkduo Town Of Saints moeten doen en dat had toch eeuwig zonde geweest! Na hun vorige album ‘No PLace Like This’ en een jaar vol optredens werd er, na een lange periode van bezinning, bijna besloten om de stekker eruit te trekken.
Nadat Harmen Ridderbos (zang, gitaar) en Heta Salkolahti (viool, zang) echter wat duo optredens hadden gedaan werd er toch gekozen voor een doorstart. En dat is maar goed ook want Town Of Saints bewijzen met hun nieuwe album dat zij tot de absolute top van de Nederlandse muziek horen.
Het thema van hun album is het menselijke gedrag rond de apocalyps. Vormgegeven via elf nummers, die af en toe melancholisch en dreigend klinken maar ook ontzettend feestelijk spetteren.

Na de klanken van een naderend onweer opent Heta met haar melancholische viool Celebrate. Het einde der dagen wordt gevierd middels een zeer sfeervol nummer met prachtige samenzang. Requiem For The Living is een folkrock nummer, dat zo maar eens in de smaak zou kunnen vallen bij fans van Mike Scott/The Waterboys. Een pracht nummer met snijdende viool en een twang gitaar. Hoekig stuwend met atmosferische gedeeltes. De zang van Harmen bereikt af en toe Muse-achtige hoogtes.
No Mistakes heeft een flink countrygehalte door de felle viool van Heta. Een stuwend nummer waarin het geluid van The Waterboys gekoppeld wordt aan een haast rhythm & blues-achtige swing. Een wilde swinger! In het loom deinende Weeds ligt het folkgehalte weer wat hoger. In dit nummer zitten muzikale verwijzingen naar het oude werk van T-Bone Burnett en Richard Thompson. Up In Smoke opent als een rauwe barnyard dance waarin het lekker meebrullen is. In het desolate nummer Elegy (The Last Dance) is het breekbare stemgeluid van Heta te horen.
Harmen draagt een tekst over “het beest in de mens” voor in Oscillate, begeleid door dreigende noise waarna een schrijnend folknummer opent, dat ineens overgaat in een punky stomende swinger. Meebrullen! Feest! De wereld vergaat! Harmen en Heta blijven door raggen in het al net zo punky klinkende (Six Feet) Under. Een rocker met staccato hakkende gitaarriffs en snijdende viool. Dan is het (even) tijd voor bezinning in Rise Up. Een zwevende ballad, die toch ook weer een onweerstaanbare drive heeft. De ballad Paint trekt richting het oude werk van Bob Dylan met prachtig huilende viool.
Het album wordt op een ontroerend mooie wijze afgesloten met Ode To The New World. Een instrumental waarin de viool en steelgitaar voor wonderbaarlijk mooie momenten zorgen. Voor je het weet gaat het nummer er ineens vandoor als een feestelijk spetterende countrydance.

Goede zaak dat Town Of Saints nog steeds onder ons is. Ik moet nog maar zien welke Nederlandse band of artiest dit briljante album gaat overklassen of overtreffen.


Tracklist:
01. Celebrate
02. Requiem For The Living
03. No Mistakes
04. Weeds
05. Up In Smoke
06. Elegy (The Last Dance)
07. Oscillate
08. (Six Feet) Under
09. Rise Up
10. Paint
11. Ode To The New World

Website: Town Of Saints

Agenda:
24 november: Amen, De Amer
25 november: TivoliVredenburg, Utrecht
30 november: Merleyn, Nijmegen
07 december: V11, Rotterdam
08 december: Cinetol, Amsterdam
09 december: Hedon, Zwolle
14 december: Vera, Groningen

5 oktober 2018|Categories: Recensies|Tags: |0 reacties

We horen graag je mening! Voeg reactie toe