Recensie: Tommy DarDar – Big Daddy Gumbo

Tommy DarDar – Big Daddy Gumbo
Format: CD / Label: Eigen Beheer
Releasedatum: 13 februari 2018

Tekst: Martin van der Velde

Het leeuwendeel van de opnames van ‘Big Daddy Gumbo’ vonden al in 2001 plaats, zanger mondharpspeler Tommy  DarDar had destijds met drummer Tony Braunagel, bassist Hutch Hutchinson, pianist John Cleary en gitarist John Lee Schell de Ultra Tone Studio (Studio City, CA) betrokken voor de opnames van het vervolg album van ‘Fool For Love’ uit 1999, maar vele jaren lang bleven de opnames op de plank liggen en zouden er niet meer af komen wanneer Tony Braunagel zich niet hard had gemaakt voor de release van dit materiaal.
Op 18 juli 2017 overleed Tommy DarDar op 66-jarige leeftijd en leek het erop dat ‘Fool For Love’ de enige uitgave van Tommy zou worden, totdat Tony zich ineens de opnames uit 2001 herinnerde en besloot het project  als eerbetoon aan zijn goede vriend alsnog voor release af te maken.
Mike Finnigan en Barry Seelen, beiden op Hammond, saxofonist Joe Sublett, percussionist  Jimmy Rose en backingvocalisten Teresa James, Tommie Lee Bradley, Terry Wilson en Larry Fulcher werden bereid gevonden op de opnames te completeren.
Het is zeker de moeite waard gebleken om dit materiaal na zestien jaar alsnog op cd uit te brengen van meet af aan swingt deze cd de pan uit, muziek die diep geworteld  is in de vrolijke klanken van Louisiana swamp blues.

Met de slide doordrenkte korte shuffle It’s Good To Be King gaat de cd lekker vlot van start en meteen valt de krachtige fraaie stem van Tommy DarDar op, die gelijkt doorschakelt naar de vlotte en vrolijke Louisiana blues Headed Down To Houma. De vaart blijft er goed in met het stampende en groovende Baby I Can Tell, waarin Tommy blijk geeft ook prima op de harmonica uit te voeten te kunnen.  C’Mon Second Line doet met zijn Louisiana jungle beat denken aan het werk van Professor Longhair, de zanger pianist wiens naam zo met New Orleans is verbonden.
Maar ook Fats Domino, nog zo’n New Orleans legende schiet even  door je gedachten bij de eerste tonen van het rustige  Let’s Both Go Back To New Orleans. Het met uitstekend harmonicawerk versterkte Dangerous Woman schuift een beetje op richting swamp pop. In de slijper In My Mind laat DarDar zijn soulvolle zangstem spreken, een absoluut relaxed rustpunt op dit fraaie album.
Na de stevige rocker Shake A Leg besluit Tommy DarDar met het groovy en funky gespeeld Big Daddy Gumbo, waarin Joe Sublett nog even flink uitpakt met een saxofoonsolo. Na negen nummers is het gebeurt met ‘Big Daddy Gumbo’, jammer dat Tommy DarDar zelf niet meer heeft kunnen genieten van deze uitgave.
We hebben stille hoop dat er nog ergens materiaal van deze Louisiana blues man op de plank ligt, voor alsnog doen we het met deze postuum uitgeven release , waarin Tony Braunagel zijn hart en ziel heeft in gestoken.


Tracks:
01. It’s Good To Be King
02. Headed Down To Houma
03. Baby I Can Tell
04. C’Mon Second Line
05. Let’s Both Go Back To New Orleans
06. Dangerous Woman
07. In My Mind
08. Shake A Leg
09. Big Daddy Gumbo

Website: https://www.facebook.com/tommy.dardar.180

15 maart 2018|Categories: Recensies|Tags: |0 reacties

We horen graag je mening! Voeg reactie toe