Recensie: The Washboard Resonators – Scrub That Thing

The Washboard Resonators – Scrub That Thing
Format: CD – Digital / Label: 937394 Records DK
Releasedatum: 4 augustus 2018

Tekst: Peter Marinus

Verandering van spijs doet eten. Het is een oud gezegde maar het is in dit geval zeer zeker van toepassing bij het nieuwe, tweede, album van het Britse duo The Washboard Resonators uit Leeds.
Jack Amblin (wasbord, percussie, kazoo en tapdansen) en Martyn Roper (zang, gitaar, banjo, ukelele,  kazoo) begonnen in het trio the Leeds City Stompers maar gingen al snel als duo verder. In 2016 verscheen hun debuutalbum ‘The Washboard Resonators’ met hierop een geluid waarin de sfeer van de jaren ’30 en ’40 de grootste invloed bleek te zijn. Dus volop jazz, ragtime, blues en vaudeville.
En op hun nieuwe album is dat niet anders. Het resultaat is een album, dat totaal anders klinkt dan de gemiddelde bluesreleases. Authentieke 30’s/40’s muziek, opgenomen met microfoons en taperecorders uit die tijd. Muziek waar je absoluut vrolijk van wordt.

Neem nu de opener, The Sweetest Rose. Een vrolijk swingend ragtime nummer met kazoo, swingend kletterend wasbord en soepele bluesgitaar. Speciale attentie voor de solospots van de knorrende kazoos en het wasbord. The Floor Will Be Thumping is een jazzy boogie waarin het wasbord vervangen is door een simpele snaredrum. Dit nummer zal live ongetwijfeld zijn titel alle eer aan doen. Er wordt furieus geroffeld op de snaredrum en Martyn bespeelt zijn slide op een vlammende wijze. My Car Has Shrunk In The Rain is een hilarisch, haast Monty Python-achtige bluesmambo met ratelende percussie en hoekig swingende gitaar. De ukelele is een instrument, dat prima past in de vaudeville van Replaced The Broken Part waarin Jack zich zeer bekwaam aan het tapdansen waagt terwijl hij ook nog het wasbord bedient. Much Too TIght is een Mungo Jerry-achtige countryblues met prima huilende slide. We gaan weer aan het tapdansen in de lome vaudeville van Tap Dancing Tom. Ik moest mijn benen weer uit de knoop halen want die raakten in elkaar verstrengeld na mijn poging om het tapdans tempo bij te houden.
De banjo komt eraan te pas in de typisch Britse folkdance van I’ll Make It Mine, dat gevolgd wordt door de vrolijke bluesstamper Gold Guitar Stomp. Een instrumentaal nummer met uiteraard de slide in een vlammende hoofdrol waarbij ook het schrobbende wasbord niet onderschat moet worden.
Scrub That Thing is weer zo’n vrolijk swingend ragtime nummer. Dit nummer klinkt als een mix van Country Joe & the Fish’s “I-Feel-Like-I’m-Fixin’-To-Die-Rag” en Mungo Jerry. Holding Onto Two Hearts is een countryblues met messcherpe slide. Door de hoge zang heft dit nummer wel wat weg van Bob Hite en zijn Canned Heat.
Het duo neemt afscheid van ons via de deinende folksong The Sun Always Shines (In Yorkshire & Wales).

Een prima album van een duo, dat ons trakteert op muziek, die hier niet vaak meer voorbij komt maar wel degelijk onderdeel uit maakt van de bluestraditie. Haal dit duo zo snel mogelijk naar Nederland. Een zeer vermakelijke avond is dan gegarandeerd!!!


Tracklist:
01. The Sweetest Rose
02. The Floor Will Be Thumping
03. My Car Has Shrunk In The Rain
04. Replaced The Broken Part
05. Much Too Tight
06. Tap Dancing Tom
07. I’ll Make It Mine
08. Gold Guitar Stomp
09. Scrub That Thing
10. Holding Onto Two Hearts
11. The Sun Always Sines (In Yorkshire & Wales)

Website: The Washboard Resonators

27 september 2018|Categories: Recensies|Tags: |0 reacties

We horen graag je mening! Voeg reactie toe