Recensie: The Scandaleros – A Confluence On South Broadway

The Scandaleros – A Confluence On South Broadway
Format: CD – Digital / Label: Eigen Beheer
Releasedatum: 3 februari 2018

Tekst: Peter Marinus

Southern rock is een genre, dat altijd wel bij blues liefhebbers in de smaak valt. En de fans van beide genres worden gegarandeerd heel blij met dit album van The Scandaleros uit St. Louis, Missouri. De band werd in 2009 opgericht en bestaat uit Carson C. Mann (gitaar, zang), Josip Capan (bas, zang), Phil Wright (harmonica, zang), Bill Walters (drums) en Sean Anglin (zang, percussie). Hun album staat vol met nummers die in het erfgoed van The Allman Brothers Band thuishoren. Nummers met blues, met funk en soul.
Met name de zang doet eng veel aan die van Gregg Allman denken. En dat bedoel ik dus als compliment!

De opener van het album, Here We Go, is een loom broeierig staaltje swampblues met Tony Joe White-achtige gitaarrifs, lijzige zang en schrijnende harmonica. Met de soulvolle blazers als bonus. Hier is duidelijk de invloed van Little Feat terug te horen. De funk blijft aanwezig in Fightin’ Words. Een song, die tegen het geluid van The Allmans aan hangt. De grooves in dit nummer grijpen je gelijk bij de kladden om je niet meer los te laten. Let ook eens op die weergaloze scheurende gitaarsolo!
Freeway lijkt als een Doobie Brothers te beginnen door de pakkende gitaarriffs in het intro. Het gaat echter verder als een Southern rock nummer met een zeer pakkende funky melodie waarin de harmonica er lustig op los brult. Ook prima is het duel tussen de gierende gitaar en de jazzy piano.
Natuurlijk hoort er ook een soulvolle ballad op een Southern rock getint album. En die krijg je in de vorm van It’s Alright. Een ontspannen voortglijdend nummer met prachtig melodieuze gitaarsolo. De funk doet zijn intrede weer in het feestelijk swingende City Girls waarin de blazers ook weer volop mee doen. Door de hoge dosis soul in dit nummer kwam bij mij de naam Wet Willie veelvuldig bovendrijven. Met Might As Well keren we weer terug naar het lome swampy funk geluid waarin het lijkt of The Allman Brothers een samenwerkingsverband met Little Feat zijn aangegaan. De felle funky rocker Darkness zit qua stijl ergens tussen de Allman Brothers en Gov’t Mule in. Stevig en soulvol. Na de fragiele slowblues Battle met een bijtende gitaar sluit de band het album af met het broeierig bonkende When I Reap met lekker soulvolle achtergrondzang.

Ik zeg het niet snel maar hier is echt sprake van een subliem album. Een album waarbij Gregg en Duane Allman alleen maar tevreden kunnen zijn met dit soort Southern rock nazaten.


Tracklist:
01. Here We Go
02. Fightin’ Words
03. Freeway
04. It’s Alright
05. City Girls
06. Might As Well
07. Darkness
08. Battle
09. When I Reap

Website: www.facebook.com/thescandaleros

18 april 2018|Categories: Recensies|Tags: |1 reactie

Eén reactie

  1. Vera Hes 18 april 2018 om 11:33 - Antwoorden

    Its a wunderful Song. This makes me very happy. Like the Voice and Arrangements very much. Thx Bluesmagazine it a Juwel

We horen graag je mening! Voeg reactie toe