The Rude Move – Blues Is My Only Friend
Format: CD / Label: Eigen Beheer
Releasedatum: 18 november 2018

Tekst: Peter Marinus

Het wemelt in de bluesrock wereld van de bands, die door Stevie Ray Vaughan beïnvloed zijn. Slechts weinigen van die bands weten zich te onderscheiden door aan die invloed een eigen draai te geven.
Het Rotterdamse trio The Rude Move hoort bij die laatste categorie. En dat komt met name door het gitaarspel van zanger-gitarist Dennis Gosens. Hij is in staat om zowel vette Stevie Ray licks te produceren als sfeervol, ingehouden gitaarwerk. Zijn geluid is echter vrijwel altijd hard en bijtend.

De rol van de ritmesectie, Frans Ogiér (drums) en Bas Buis (bas) mag daarbij niet onderschat worden. Zij kunnen namelijk prima ingehouden begeleiden maar ook rocken als de neten!

Ter gelegenheid van het 10-jarig bestaan van de band is nu de cd ‘Blues Is My Only Friend’ verschenen. En dit album wordt gelijk al schitterend geopend met het titelnummer, Blues Is My Only Friend. Een sfeervolle slowblues met warm ruimtelijk gitaarwerk waarin genoeg elementen uit het bluesrock verleden voorbij komen. Een inieme slowblues waarin Dennis ingehouden, sfeervol en bij vlagen hard bijtend klinkt. Daarna wordt de bluesrock shuffle I’m Ready ingezet. Een nummer dat er behoorlijk op los spettert met bijtend, en soms twangend, rock &roll gitaarwerk. Een korte, maar zeer krachtige rocker.
Dry Your Eyes is dan weer een slowblues maar dan eentje met een behoorlijke portie soul waarin Dennis zijn gitaar hard laat sprankelen, bijten en huilen. De invloed van Stevie Ray is behoorlijk groot in de sompige bluesrocker I Love You, een energiek voortpompend nummer met vurig gitaarwerk. De titel verraadt het al, The Rude Move Shuffle. Een shuffle dus maar dan wel eentje in de beste SRV traditie, dus hard pompend waarin het “rude” gehalte vooral tot uiting komt in het vlammende gitaarspel.
Tin Pan Alley van Jimmy Reed werd in het verleden ook door Stevie Ray gecoverd. In de versie van theRude Move is dit nummer omgetoverd tot een fraai verstilde atmosferische uitvoering waarin het gitaarspel zeer zeker een gevoelige snaar raakt.
De band pompt er vervolgens weer lekker vet op los in de shuffle The Truth Is Harder waarin naast SRV invloeden ook flarden Hendrix voorbij komen. Een nummer, dat het bij de liveoptredens zeer zeker goed zal doen.
Dust My Broom van Elmore James (en dus niet van Robert Johnson!) is een klassieker. De band geeft aan dit nummer een dusdanig eigen draai, dat je moeite moet doen om het origineel te herkennen, hetgeen ik voor deze rockende uitvoering met gierend slidewerk alleen maar een pluspunt vind.
The Rude Move sluit het album af met Broken. Een slowblues vol emotie en warmte. Vergelijkbaar, qua sfeer en geluid, met Chet Baker’s uitvoering van “My Funny Valentine” waarbij Chet’s hemelse trompetklanken vervangen zijn door het al even hemels klinkende gitaarwerk van Dennis.

Je raadt het al. Ik zet de band The Rude Move naar aanleiding van deze schitterende cd meteen in de eredivisie van de Nederlandse bluesrock.


Tracks:
01. Blues Is My Only Friend
02. I’m Ready
03. Dry Your Eyes
04. I Love You
05. The Rude Move Shuffle
06. Tin Pan Alley
07. The Truth Is Harder
08. Dust My Broom
09. Broken

Website: The Rude Move

Gerelateerde artikelen
Filter by
Post Page
Concertverslagen
Sort by