Recensie: The Preacher Men – Blue

The Preacher Men – Blue
Format: CD – Digital/ Label: ZenneZ Records
Releasedatum: 16 augustus 2018

Tekst: Peter Marinus

In de eerste helft van de jaren ’60 brachten labels als Blue Note en Prestige met de regelmaat van de klok albums uit waarop een soulvol soort jazz te horen was. Vaak stond daarin een organist als bijvoorbeeld Jimmy Smith of Jimmy McGriff centraal en was er ook vaak een zeer soulvolle saxofonist als bijvoorbeeld Lou Donaldson of Stanley Turrentine te horen.
Die tijden herleven weer helemaal met het tweede album van het trio The Preacher Men, dat bestaat uit tenorsaxofonist Efraïm Trujillo, Hammond organist Rob Mostert en drummer Chris Strik. De meeste nummers werden gecomponeerd door Efraïm, een muzikant uit Californië, die onder meer speelde in bands als The Ploctones, The New Cool Collective en Fra Fra Sound.
De muziek van dit trio klinkt ontzettend soulvol, bij vlagen zelfs funky, terwijl de jazzelementen hoofdzakelijk van de saxofoon komen.

Er wordt geopend met Go!. Een warm groovend nummer met een Ray Charles-achtige drive. Het heerlijke soulvol swingende Hammond geluid gaat hand in hand met de soepele bluesy swing van de saxofoon terwijl drummer Chris de groove in gang houdt. Dit nummer past perfect tussen de beste nummers van een Jimmy Smith of Jimmy McGriff.
Hoekig groovende drums zetten Into The Blue in werking. Gastzangeres Eline Gemerts zorgt voor bluesy zang en Rory Ronde levert subtiel bluesy gitaarwerk af. Een bluesy broeierig nummer met rauwe gestopte trompetklanken van Michael Varekamp.
Chili Dog is een lui zwierig souljazz nummer met de soulvolle saxofoon in een voorname rol. Door het swingende Hammond geluid ontstaat er bij vlagen een Booker T. (of onze eigen Casey & The Pressure Group met Cees Schrama)-achtig geluid.
In de stuwende bluesy shuffle Follow Our Lead zorgt de pompende Hammond voor een solide basis waarin de saxofoon zijn ei helemaal kwijt kan. De drums en de baspedalen van de Hammond houden de groove gaande.
Er staat één cover op het album en wel Mal Waldron’s Fire Waltz. Hierin gaan Efraïm en Michael Varekamp de muzikale strijd met elkaar aan. Dit elegant zwierende nummer zit meer in de jazzhoek maar dan wel van het warm swingende soort. Lost And Nowhere To Be Found is een ontzettend swingend souljazz nummer met de sax en trompet als hechte blazerssectie, die ook nog eens spetterend soleren terwijl de Hammond en de drums stoïcijns doorswingen. Organic Moves begint al gelijk met onweerstaanbare funky drumgrooves waarna de sax en het orgel de funky basismelodie neerleggen. Met een titel als “Organic Moves” is het niet verwonderlijk dat de Hammond een warme swingende rol speelt. Overtime is daarna een stomend swingend nummer met felle staccato grooves en Efraim die wederom zeer soulvol soleert.
Het album wordt stijlvol afgesloten met de zeer melancholieke ballad The Sweetest Memories From My Childhood.

The Preacher Men zijn verantwoordelijk voor een zeer swingend souljazz album. Een album, dat mij er weer toe aangezet heeft om weer op te zoek te gaan naar die oude souljazzplaten uit het begin van de jaren ’60.


Tracklist:
01. Go!
02. Into The Blue
03. Chili Dog
04. Follow Our Lead
05. Fire Waltz
06. Lost And Nowhere To Be Found
07. Organic Moves
08. Overtime
09. The Sweetest Memories From My Childhood

Website: The Preacher Men

Tour:
19 oktober: De Meerpaal, Dronten
28 oktober: Lux, Nijmegen
01 november: De Regentenkamer, Den Haag
21 november: De Kluiz, Oosterhout
23 november: Theater De Tuin, Leusden
08 december: DJS, Dordrecht
15 december: Blue Note Club Sessions, Eindhoven

1 oktober 2018|Categories: Recensies|Tags: |0 reacties

We horen graag je mening! Voeg reactie toe