Recensie: THE MUGGS – Straight Up Boogaloo

SUB_Front_Cover--US_Vinyl&CD_1400x1400

The Muggs – Straight Up Boogaloo
Format: LP+download, CD
Label: LP: Bellyache Records / CD: eigen beheer
Releasedatum: 21 maart 2015

Tekst: Jan Hogenberg
Read the English Version below

Detroit leeft op na een lange tijd van enorme werkloosheid als gevolg van de recessie bij de gevestigde auto-industrie. Hier heeft de crisis keihard toegeslagen. Vaak komt dat ten goede aan creatief denken maar vooral ook voor het vertalen in muziek. Blues is hier het remedie voor, voor Detroit dan dikke vette bluesrock.

The Muggs zijn in 2000 ontstaan in Detroit toen Danny Methric en Tony DeNardo besloten om een bluesband te beginnen welke anders was dan de vorige bands waar ze in speelden. Na een beroerte van Danny in 2001 leek het einde van de band al nabij. Maar waar vele andere bands de handdoek al lang in de ring hadden gegooid bleven de overige bandleden op hun bassist wachten tot hij hersteld was. Niet volledig dat was duidelijk, namelijk aan een zijde verlamd. Maar met een hand kun je ook spelen dacht Tony. Op een Fender Rhodes piano dan wel te verstaan. In die combinatie speelt The Muggs nog steeds. Todd Glass is sinds 2010 achter de drumkit gaan zitten als vervanger van Matt Rost, drummer van het eerste uur.

Het vierde studioalbum is er een die volledig in lijn staat met de vorige studioalbums met bluesrock van de bovenste plank. Het vet druipt er flink vanaf, echter geen enkele uitglijder te bespeuren op deze plaat. De teksten zijn wederom fabuleus, de muziek in het kwadraat nog beter. Opener Applecart Blues blaast direct het dak eraf met een riff direct herkenbaar in Muggs-stijl. Bluesrock in de stijl van Fleetwood Mac (Peter Green/Danny Kirwan) en Humble Pie.

Fat City laat ons even bijkomen van deze keiharde uithaal. Fat City is slang voor “het goede leven” wat de negers vroeger gebruikten in hun onderdrukte wereld. De wens om het goede leven te bereiken is slechts een droom. Je kan van alles verzinnen maar het blijft een truc om het zware leven te ontlopen.
De daarop volgende nummers zijn wederom van de harde psychedelic hard blues. Lightning Cries en Spit And Gristle zijn tijdloze bluesrockers die ook in de jaren 60/70 hadden volstaan tussen de Britse bluesrock bands. De B-kant van deze lp opent met een science fiction achtige opus Roger Over And Out, geïnspireerd op de B-films van Roger Corman die in de jaren 60 actief was. Psychedelica ten top. Zeker als je beseft dat dit nummer het eind is van het begin van dezelfde titel als een verborgen track in een track.

Danny Methric haalt zijn blues uit alle windstreken. In Blues For Mephistopheles wenst hij zichzelf de steen in David’s slinger om de strijd aan te gaan met de duivel Mephistopheles. Een demonenstrijd welke met slow-blues en met duivelse zuchten. De goede jaren 60 en 70 zijn tegenwoordig voor veel bands de inspiratiebron. The Muggs zitten wat dat betreft al jaren letterlijk in deze bodemloze put. De referenties zijn al genoemd, en de stijl door wordt ongenadig doorgetrokken met een eerbetoon van Black Sabbath’s Tomorrow’s Dream.

Afsluiter van de vinyl versie van dit album is het titelnummer Straight Up Boogaloo. Geïntroduceerd door ene Theotis Toddlinski (nergens bekend), als de knaller van de hitlijst binnengekomen op nummer 13. Een blues-ballad optima forma vanuit een verlaten bar langs de eenzame highway waarin de echte blueshelden de basis zijn voor deze song. De vinyl liefhebbers komen niet bedrogen uit met deze aanschaf. Een download van twee extra tracks als toegift. The Muggs zitten niet stil als er geen optredens of albumopnames zijn. Zo komt het voor dat de mannen samen met anderen een tributeband hebben ter ere van Peter Green, genaamd Rattlenake Shake. Dit onvolprezen bluesnummer wordt samen met een ode aan The Beatles in de vorm van Yer Blues in weergaloze Muggs-stijl weergegeven. Je zou willen dat het nog steeds 1969 was.

Tracklist:
Kant A:
1) Applecart Blues
2) Fat City
3) Lightning Cries
4) Spit and Gristle

Kant B:
5) Roger Over and Out
6) Blues For Mephistopheles
7) Tomorrow’s Dream (Osbourne, Iommi, Butler, Ward)
8) Straight Up Boogaloo

Download
1. Rattleshake Snake (Danny Dirwan)
2. Yer Blues (Lennon/McCartney)

Website The Muggs

English Version:

Review: The Muggs – Straight Up Boogaloo
Detroit lives on after a long time of massive unemployment as a result of the recession in the established automotive industry. Here the crisis has struck hard. Often that benefit creative thinking but also to translate into music. Blues here is the remedy for Detroit than big fat blues.

The Muggs in 2000 originated in Detroit when Danny Methric and Tony DeNardo decided to start a blues band which was different than the previous bands they played in. After a stroke of Tony in 2001 the end of the band seemed already near. But where many other bands had thrown in the towel long in the ring the other band members on their bassist waited until he had recovered. That was not entirely clear is paralyzed on one side. But with a hand you can play Tony thought. On a Fender Rhodes piano then understood. In this combination plays The Muggs still. Todd Glass Since 2010 sit behind the drum kit as a replacement for Matt Rost, drummer of the first hour.

The fourth studio album is one that is fully in line with the previous studio albums with blues rock from the top shelf. The fat drips considerably from, but no sign of any glitch on this record. The lyrics are again fabulous, the music in the square even better. Opener Applecart Blues immediately blows the roof off with a riff instantly recognizable Muggs style. Blues in the style of Fleetwood Mac (Peter Green / Danny Kirwan) and Humble Pie.

Fat City let us rest from this brutal swipe. Fat City is slang for “the good life” what the Negroes previously used in their oppressed world. The desire to achieve the good life is only a dream. You can invent anything, but it remains a trick to escape the hard life.

The following numbers are again hard hard psychedelic blues. Lightning Cries and Spit And Gristle timeless blues rockers who also had enough in the years 60/70 between British blues rock bands. The B-side of this LP opens with a science fiction-like opus Roger Over And Out, inspired by B-movies of Roger Corman who was active in the 60’s. Psychedelia at its best. Especially when you realize that this song is the end of the beginning of the same title as a hidden track on a track.

Danny Methric takes his blues from all corners. In Blues For Mephistopheles wishes himself the stone in David’s sling to do battle with the devil Mephistopheles. A battle demons which slow-blues and devilish sigh. Good 60s and 70s are now the inspiration for many bands. The Muggs come for that matter many years verbatim into this bottomless pit. The references have already been mentioned, and style by being mercilessly pulled through with a tribute to Black Sabbath’s Tomorrow’s Dream.

Closure of the vinyl version of the album is the title track Straight Up Boogaloo. Introduced by one Theotis Toddlinski (nowhere known), as the stunner of the charts entered at number 13. A blues ballad optimal form from an abandoned bar along the lone highway where the real blues heroes are the basis for this song. Vinyl lovers will not be disappointed with this purchase. A download of two additional tracks as an encore. The Muggs not sit still when there are no concerts or album recordings. Thus it happens that the men along with others have a tribute band in honor of Peter Green, called Rattlesnake Shake. This acclaimed blues song together with a tribute to the Beatles in the form of Yer Blues Muggs matchless style displayed. You wish it was still 1969.

Website The Muggs

Gerelateerde artikelen
Filter by
Post Page
Recensies Releases
Sort by
2016-10-14T00:55:10+00:00 8 maart 2015|Categories: Recensies|Tags: |0 reacties

We horen graag je mening! Voeg reactie toe