The Mighty Ya-Ya

Format: CD/ Label: Porcupine Records/ Release: maart 2012
Cosmox.nl, Blues CD’s online bestellen

Tekst: Frank van Engelen 

Vrienden, als je deze titel eens bekijkt, kan je een onheilspellend maar ook geheimzinnig gevoel bekruipen. Je weet immers niet wat je moet en kan verwachten, want dat kan van alles zijn, mooi of niet mooi en spannend of niet. Het klinkt als een sprookje, een beetje machtsverheffing, misschien zelf een beetje adellijk. The Mighty Ya-Ya is een vierkoppige band, die ronkt en schuurt alle kanten op, en herinneringen op haalt van oude bands als C.C.R, Led Zeppelin, The Kinks maar ook gewoon Seventies Rock als Bon Jovi.
Zet het maar in een kader van: Wat als,
Santana met Black Sabbath
Peter Green met The Stones
Johnny Cash met led Zeppelin
had samen gespeeld? Nou dan had je een hele boeiende combinatie gehad qua feel en sound van beide invloeden. Dat is eigenlijk waar dit album om draait in grote lijnen, en dat levert een zeer vermakelijke schijf op kan ik U zeggen. Tja, er is ook wel het een en ander op aan te merken, want soms gaan dingen gewoon echt over de top, maar wel zo dat het ook weer grappig is. Ik denk dat deze band weleens een zeer vermakelijk concert kan gaan geven binnenkort bij de release van dit album. Het leuke van dit album is ook, dat je onmiddellijk die oude bands weer uit de kast gaat trekken denk ik, en dan blijkt maar weer eens hoe groot onze muziekschat eigenlijk is.
We pakken eens even wat dingen er uit nu qua track’s

Mercury Risin’opent dit album, en laat een aantal stevige riff’s horen die een beetje aan Lester Butler doen denken, en bluesrock etaleren, Het nummer zit goed in elkaar en vooral strak. We’ve Been Had, ook een bluesrock nummer met  een stevige harp er in.
Hurricane Made By A Butterfly’s Wings is een Bluesballade in een soort van Bon Jovi jasje, die dus Rock klinkt, maar ook Neil Young eert in de gitaarriffs. Ja een mooie track wel die ook wel wat Southern achtigs heeft.
Momo Konana is een instrumentaaltje met Wah Wah gitaar er in en een soort Rumblin’ blues effect laat horen. Mooie basloopjes trouwens.
Slipping Away is het langste nummer van de schijf, en bevat heftig gitaarwerk en is een zeer duistere bluesrock track mag ik wel zeggen, Suzie Q Meets Led Zeppelin zullen we maar zeggen, Vermakelijk deze track wel.
Een heel aardig nummer is Chasing The Dragon wat een beetje Seventies Rock laat horen. Dan in Two Snakes Crawl, stevige led Zeppelin riffs , maar wel jammer dat daar dan net die scheurende bluesharp niet in zit, die vrijwel in alle andere nummers wel zit.
Trouble Will Be Over begint Missisippi akoestisch dus, en gaat over in elektrisch, maar waarom eigenlijk, want de toon klopt niet helemaal qua zuiverheid, en de bluesharp ook niet volgens mij.
Een Scheet en 3 Knikkers is een instrumentaaltje wat alle kanten op gaat, in nog geen 2 minuten en erg vermakelijk is. Het is sowieso dat de Bluesharp af en toe dingen laat horen die in de begeleiding heel anders klinken dan misschien normaal is, en verder dat het weleens flink over de top gaat, waardoor je zou denken dat deze man niet zou kunnen spelen. Niets is echter minder waar. Deze band laat horen weldegelijk kwaliteit in huis te hebben, luister maar eens naar de nummers qua vorm, de soms uitstekende vocalen en bas loopjes, het expressieve gitaarwerk en de scheurende bluesharp, af gemaakt door de ronkende en stuwende drums. Ja dit album is vooral heel erg grappig en vermakelijk vind ik. De afsluiter van het album is vooral bloedje mooi Pious Bird dus. Zeker eens luisteren mensen!

Tracks:
01. Mercury’s Rising
02. We’ve Been Had
03  Hurricane Made By A Butterfly’s Wings
04. Momo Konana
05. Slipping Away
06. Chasing The Dragon
07. Lucifer Brings The Light
08. Two Snakes Crawl
09. Trouble Will Soon Be Over
10. Een scheet en 3 knikkers
11. Pious Bird

Website artiest: http://www.themightyya-ya


Ook op Blues Magazine ...