Recensie: The Michelle Taylor Band – Dirty Love

The Michelle Taylor Band – Dirty Love
Format: CD – Digital / Label: Eigen Beheer
Releasedatum: 10 oktober 2018

Tekst: Jos Verhagen

The Michelle Taylor Band is een band geformeerd rondom deze zangeres. Een zangeres die Beth Hart en Susan Tedeschi tot haar inspiratiebronnen rekent. Dat straalt af op haar cd. Samen met  haar partner Justin Dean (gitaar), Robert Morrill (drums), Rob Baker (bas) en Jim Barnes (keyboards) brengt zij een lekker potje bluesrock met Southern rock met country invloeden.  Zo’n 20 jaar actief als zangeres en opererend vanuit Seattle maken zij de Amerikaanse noordwest kust onveilig, geen dansvloer is veilig voor een meezinger als zij zich met de microfoon tussen het publiek begeeft.
Doorgegroeid vanuit het spelen van covers richt zij, na het ontmoeten van Justin Dean, Michelle Taylor And The Blues junkies op. Die zij na een nominatie voor “beste nieuwkomer” in de Seattle music scene, transformeren naar The Michelle Taylor Band. Met ‘Dirty Love’ brengen zij hier een tiental nummers van eigen hand. Een cd die zich kenmerkt door de fijne, soms wat rauwe stem van Michelle Taylor, die doet denken aan Sass Jordan en in mindere mate aan Sari Schorr, en de vette gitaarsound van Justin Dean.

De cd opent met Hanging On The Vine. Een funky opener met inbreng van wat toetsen en een vette groovende bas, een fijne opener waar Justin Dean er een straffe solo uitgooit, een toonzetter voor het album. Voortgezet in One Foot In The Gutter, ondersteunt door een zware riff, doet de tekst vermoeden dat ze zich heeft opgericht en haar leven heeft gebeterd. De Susan Tedeschi invloeden doen zich hier gelden. Highway 65 is dan weer totaal anders het roept een country feel op, het is een lekker nummer dat laat horen dat Michelle Taylor een fijne zangeres is die ook het lichtere werk niet schuwt. Gelijk doorstotend in de titeltrack Dirty Love, een nummer over het oudste beroep ter wereld, met een mooie drum break en een vette solo met veel wah pedal, een puike song. In het daaropvolgende boogie Trashy Queen neemt Justin Dean de microfoon ter hand.
Michelle Taylor komt daarna sterk terug met twee ballads, Throwing It All Away, en het prachtige Down In Flames, verstilt piano intro, de vette gitaar, laat Michelle op haar best horen, evenals Justin Dean die in dit nummer fijn gitaarwerk neerlegt. Op Gasoline is, na de ballads, Michelle Taylor op haar best. Dit nummer doet eer aan de Seatlle grunge scene, dit ruigere werk liggen haar en Justin erg goed, hij trekt flink van leer. Black Lace And The Blues is de volgende toptrack. Met ondersteuning door Jim Barnes met zijn Hammond, laten Michelle Taylor en haar partner Justin Dean horen elkaar goed aan te voelen en te begrijpen.

The Michelle Taylor Band, nu nog veelal opererende in het noordwesten van de US. Maar mijn gevoel zegt dat met deze cd de deuren naar de rest van de US en Europa zijn opengezet. Vrouwelijke rockers doen het hier in den lande goed, het succes van Sari Schorr en onze eigen AJ Plug in herinnering roepend.


Tracklist:
01. Hanging On The Vine
02. One Foot In The Gutter
03. Highway 65
04. Dirty Love
05. Trashy Queen
06. Throwing It All Away
07. Down In Flames
08. Gasoline
09. Black Lace And The Blues
10. Wasteland

Website: The Michelle Taylor Band

19 november 2018|Categories: Recensies|Tags: |0 reacties

We horen graag je mening! Voeg reactie toe