Dirty Aces

THE DIRTY ACES – FROM THE BASEMENT
Format: CD / Label: V2 Records
Releasedatum: 20 April 2015

Tekst: Jeroen Bakker

Vorige maand werd met veel bombarie het debuutalbum ‘From The Basement’ van The Dirty Aces aangekondigd. In de Britse pers werd al gesproken over de nieuwste sensatie op het gebied van Rhythm & Blues, de UK zou al volledig plat gespeeld zijn en de rest van Europa zou er ook snel aan geloven. Vooralsnog is het prachtige Roots In The Park Festival in Utrecht op 27 juni a.s. hier de enige plaats waar het publiek de live-verrichtingen van dit stel vuige muzikanten gaat meemaken.

Tot die tijd is het goed uit te houden met deze verzameling Basement Tapes die in de studio zijn uitgewerkt. Helemaal nieuw aan het front zijn de heren overigens niet. The Dirty Aces blijkt het R&B-vehikel van bluesharpist/zanger Giles Robson te zijn die samen met zijn partner-in-crime, gitarist Filip Kozlowski de lijnen uitzet. Onder de noemer ‘Giles Robson & The Dirty Aces’ werden wij hier al drie jaar geleden verrast met ‘Crooked Heart Of Mine’, is er vervolgens voornamelijk in eigen land heel hard aan de weg getimmert en hebben de groezelige keldertjes en schuurtjes plaatsgemaakt voor diverse club- en festivalpodia. Die enorme hoeveelheid draai-uren heeft de band duidelijk goed gedaan. Vanaf Sinnin’ ‘Gainst Me, de eerste track, krijgt de luisteraar al een hevige adrenaline-stoot toegediend en ook het ruige maar pakkende The Girl I’m Talkin’ About leidt al snel tot enige opwinding. De vergelijkingen met Dr. Feelgood en The Stooges zijn al eens gemaakt maar de eerlijkheid gebiedt te vermelden dat zij de grens van het toelaatbare indertijd veel vaker overschreden dan hier het geval is. Desondanks wordt in Ain’t No Forgettin’ behoorlijk los gegaan en klinkt de Hohner- harmonica van Robson in My Angels Might Die Too wel degelijk heel dreigend en laat hij ook in When That Final Storm Rolls In horen dat er met hem niet te spotten valt. Het moet hem vast een comfortabel gevoel geven dat iedere keer kan worden terug gegrepen op zijn begeleiders van de ritmesectie die, zoals in Upstairs en Howl & Moan is waar te nemen, op dit basement-gebeuren een retestrakke fundering verzorgen.

Concluderend kunnen we stellen dat The Dirty Aces zich voornamelijk in de ruigere hoek van de blues begeeft waarin regelmatig en met groot gemak wordt doorgeschakeld naar een hogere versnelling. Het album laat een goed op elkaar ingespeeld stel muzikanten horen die zeer waarschijnlijk ook op het podium heel goed uit de voeten kunnen. Tussen de twaalf tracks van ‘From The Basement’ zit in ieder geval genoeg interessant materiaal dat het live heel goed doet en heeft de concertbezoeker dus weer iets om naar uit te kijken. Wij zullen ze in ieder geval zeker blijven volgen.

Tracklist:
1. Sinnin’ ‘Gainst Me
2. The Girl I’m Talkin’ About
3. Anna Marie
4. Ain’t No Forgettin’
5. That Simple Step
6. Know Where To Get To
7. Upstairs
8. A Few Choice Words
9. My Angels Might Die Too
10. Howl & Moan
11. When That Final Storm Rolls In
12. Silver Bird To Mexico

Website: www.thedirtyaces.com


Ook op Blues Magazine ...

Geen berichten gevonden.