Recensie: The Chris Fast Band – MOZ Live

The Chris Fast Band – MOZ Live
Format: CD / Label: Eigen Beheer
Releasedatum 31 augustus 2018

Tekst: Michel Zwiers

Een tijdje terug kwam ik in contact met Chris Fast. De frontman van The Chris Fast Band. Mondharmonicaspeler en zanger van deze top band. Ik werd opmerkzaam door een youtube film van het nummer The Flirt– wat oorspronkelijk een Percey Mayfield nummer is- en ben direct contact gaan zoeken naar Chris Fast om te achterhalen of hij reeds cd’s had uitgebracht.
Al snel kwam Chris met het bericht de cd ‘MOZ Live’ uitgebracht te hebben. Mijn verzoek om deze in mijn bezit te krijgen werd ingewilligd en keek met argusogen naar mijn brievenbus. Daar was ie.
Tien live opnamen in Mozambique Steakhouse in Laguna Beach te California USA. En wat voor opnamen! Goed uitgebalanceerd en van studio kwaliteit. In mijn optiek moet je heel wat in huis hebben om een live cd van deze orde uit te brengen. Gevaar is dat live opnamen vaak de kracht verliezen vanwege de lengte van de songs. Deze cd blijft boeien van het begin tot het eind.
Naast Christ Fast op vocals en harmonica’s bestaat de band uit Steve Wilcox op gitaar, Don Skelton op bas en Al Schneider op drums. Daarnaast geeft de informatie op de cd aan dat op een drie tal nummers Marcus Bashore de drummer is en op één song Dana Duplan de gitarist en Troy Sandow de bassist. Verder is de tenorsaxofonist Jonny Viau nog te horen op drie songs.

Het repertoire is hoofdzakelijk Chicagoblues met het bekende Westcoast sausje. Altijd goed te horen aan de gitaarsound die vooral clean met een randje is. De drive die deze band laat horen is van grote klasse. Het moet een genot zijn voor Chris Fast en Steve Wilcox om hun ‘ding’ te kunnen doen aan de voorkant. Geen zorgen en lekker leunen op het fundament van de band.
Hulde aan DonSkelton en Al Schneider. Ik moet zeggen dat het op de nummers waarbij de andere eerder genoemde namen dit voor rekening nemen, het absoluut op het gelijke niveau doen.

Bij het openingsnummer van de cd The Flirt gaat het over een vallende zakdoek van een vrouw waarmee hij in de taxi stapt om bij haar thuis een hele nacht lang een party te vieren zonder te weten hoe hij eigenlijk thuis is gekomen. Geweldige drive die het chromatische werk in de kleur F ondersteund en waarbij Steve Wilcox laat weten van welke planeet hij komt.  Seven Steps to Heaven is volledig geschreven door Chris Fast zelf. Heerlijke feel en betoningen met de gehele band, waar goed over nagedacht is.
Even een volledig ander nummer met een swing-feel dan het grootste gedeelte van de cd. De helft van de cd is samengesteld uit nummers van de grootmeester op harmonica van weleer Little Walter. Waarbij ik moet aanmerken dat Chris zijn huiswerk zeer goed heeft gedaan. Fantastische toon en frasering zowel diatonisch als chromatisch.
Ook de rest van de band moet ik hier niet tekort doen. Zonder de meer dan geweldige begeleiding geen rol voor de frontman! De vertaling van  Poison Ivy in de uitvoering van Willie Mabon vanuit de Chess ‘familie’ uit de jaren vijftig van de vorige eeuw is naar mijn mening een heerlijk stuwend nummer. Chris en band laten maar weer eens horen wat zij in huis hebben. In Last Night is een duidelijke rol weg gelegd voor tenorsaxofonist Jonny Viau. Heerlijke solo vol emotie.
Op Up the Line krijgt een ieder de ruimte om zijn kunnen te laten horen. Vooral Don Skelton op bas wordt in het spotlight gezet. Een lekker nummer waarbij de trein een hoofdrol speelt om de geliefde die niet echt getrouw is, te verlaten.

Om een totaal oordeel te vormen omtrent ‘MOZ Live’ van The Chris Fast Band, kan ik alleen zeggen: “Bezoek hun website en bestel per email de cd!”  Ook aan bookers aan deze kant van de ‘grote plas’, onbekend maakt niet onbemind.
Westcoast Blues gestoeld op Chicago Blues met een jazzy sausje. Top live cd die boeit vanaf het eerste tot en met het laatste nummer.


Tracklist:
01. The Flirt
02. You Better Watch Yourself
03. Up The Line
04. Seven Steps To Heaven
05. Last Night
06. Early In The Mornin’
07. Mellow Down Easy
08. Poison Ivy
09. It’s Too Late Brother
10. You Don’t Love Me

Website: The Chris Fast Band

7 september 2018|Categories: Recensies|Tags: |0 reacties

We horen graag je mening! Voeg reactie toe