Recensie: The Bonnevilles – Dirty Photographs

The Bonnevilles – Dirty Photographs
Format: CD – Digital / Label: Alive Naturalsound
Releasedatum: 16 maart 2018

Tekst: Peter Marinus

Dat een basgitaar in de bluespunk, of garageblues, al lang niet meer noodzakelijk is, is inmiddels een bekend gegeven. Dat wordt ook weer bewezen op dit vijfde album van het Ierse duo The Bonnevilles, bestaand uit Andrew McGibbon, Jr. (zang en gitaar) en Chris McMullan (drums).
Het is niet voor niets dat dit duo hun album op het befaamde Alive Naturalsond label heeft uitgebracht. Zoals het bij bluespunk hoort is het geluid vooral rauw en vol met zoemende fuzzgitaren.

Het duo opent met een ode aan de kont van Andrew McGibbon’s vrouw in Dirty Photographs. Het aanschouwen van haar achterste heeft dit duo geïnspireerd tot een swingende garagerocker, die uiteraard vol zit met fuzzgitaar riffs. By My Side opent als ratelende countryblues, die al snel overgaat in een “over the top” bluespunk boogie, die maar door blijft raggen. De zeer dynamische sound, vooral door de drums, doet het ontbreken van een basgitaar totaal vergeten.
In Don’t Curse The Darkness waaien de donker dreigende Link Wray riffs je langzaam tegemoet. Deze bluespunk ballad heeft een hoog soul gehalte met een voorzichtig infiltrerende elektrische piano. De versterker gaat weer op full power in Long Runs The Fox voor een overdonderende bluespunker met hard schurende riffs, donder drums en rauwe zang. Kortom een perfect recept voor een prima bluespunk nummer. Het garagepunk nummer The Poachers Pocket heeft een hoog 60’s gehalte en heeft in de verte ietwat weg van de monotonie van the Velvet Underground. Inclusief een psychedelische fuzzgitaar solo! Het spetterende The Good Bastards doet niet onder voor de beste nummers van The Whte Stripes. Het duo doet de songtitel alle eer aan.
Panakromatik is daarna weer een stampend bluespunk nummer met rauwe slide en zwaar gonzende fuzzgitaar als hoofdingrediënten. In Fever Of The New Zealot gaat het tempo drastisch naar beneden voor een traag voortkruipende bluespunk song met stug doordreunende drums en een gluiperig harde fuzzslide. The Rebel Shrug verrast door terug te grijpen naar het folky geluid van Led Zeppelin ten tijde van hun Led Zeppelin III album.
Tot slot gaan nogmaals alle remmen los voor de zwiepende fuzzrocker Robo 6000. Een instrumentaal nummer met een hoog psychedelisch gehalte.

Dit album van The Bonnevilles kan alvast gereserveerd worden voor de eindlijstjes van 2018!


Tracklist:
01. Dirty Photographs
02. By My Side
03. Don’t Curse The Darkness
04. Long Runs The Fox
05. The Poachers Pocket
06. The Good Bastards
07. Fever Of The New Zealot
09. The Rebels Shrug
10. Robo 6000

Website: The Bonnevilles

Gerelateerde artikelen
Filter by
Post Page
Recensies Concert, Tour & Festival Nieuws
Sort by
18 april 2018|Categories: Recensies|Tags: |0 reacties

We horen graag je mening! Voeg reactie toe