Recensie: The BluesBones – Chasing Shadows

The BluesBones – Chasing Shadows
Format: CD / Label: Naked Records
Releasedatum: 23 maart 2018

Tekst: Gerrit Schinkel

De Belgische bluesband The BluesBones bestaat zo’n 6 jaar. De band is direct na hun oprichting al succesvol met o.a. optredens in België en Nederland. Hun debuutalbum ‘Voodoo Guitar‘ verschijnt in 2012 en dat album wordt door Rootstime en Blues Magazine gekozen tot het beste debuutalbum van 2012. The BluesBones ontvangt in datzelfde succesjaar ook de publieksprijs van The Belgian Blues Challenge. Een jaar later hebben ze weer succes, want hun cd/dvd ‘Live @ The Bosuil‘ valt ook weer in de prijzen. En dat is ook weer het geval in 2015 met hun album ‘Saved By The Blues‘. In dat jaar wisselt de samenstelling van de band en wordt o.a. Hammondspeler Edwin Risbourg aangetrokken.

Een dag na de releaseparty op 22 maart a.s. in Muziekodroom in Hasselt (B) verschijnt het nieuwe album ‘Chasing Shadows’, de opvolger van hun ook al met lof ontvangen voorganger uit 2016 ‘Double Live‘.
Het album met elf eigen nummers opent vertrouwd met het lekker melodieus rockende Find My Way Out. Hammond, soulvolle zang, een strakke ritmesectie en een vlijmscherpe gitaarsolo. Dezelfde ingrediënten krijgen we voorgeschoteld in de vette swampy bluesrocker Going Down en in Demon Blues, waarin Nico de Cock bewijst over een mooie soulvolle stem te beschikken. De ritmesectie dendert vervolgens in volle vaart verder in het uptempo A Better Life, met verder vlammend gitaarwerk en een heerlijke Hammondsolo.
De jonge gitaargod Stef Paglia teistert zijn snaren in Love Me Or Leave Me, een song met weer de soulvolle zang van de Cock, fraai pianospel van Risbourg, de pompende bas van Geert Boeckx, de strak drummende Koen Mertens en de backingvocals van Whitney Tai.
Een van de hoogtepunten op het album is de zeven minuten durende slowblues Sealed Souls. Voortreffelijke zang, een lange lyrische gitaarsolo, een strakke ritmesectie en dan rolt Risbourg er ook nog even lekker met zijn Hammond tussen door. Romance For Rent is een uptempo rocker met een fraaie lange orgelsolo halverwege, gevolgd door de vette gitaarbluesrocker Psycho Mind. De Hammond speelt weer de hoofdrol in de funky soulblues Betrayal. Seesaw Blues is rock & roll in de beste traditie van The Fabulous Thunderbirds. In het slotnummer, het funky The End, gooien alle bandleden hun hele ziel en zaligheid er nog een keer in en sluiten zodoende het album prima af.  

Conclusie:
Ik was al heel content met hun vorige album, maar met ‘Chasing Shadows’ hebben The BluesBones mijn verwachtingen overtroffen. Ronduit een uitstekend album.


Tracks:
01. Find My Way Out
02. Going Down
03. Demon Blues
04. A Better Life
05. Love Me Or Leave Me
06. Sealed Souls
07. Romance For Rent
08. Psycho Mind
09. Betrayal
10. Seesaw Blues
11. The End

Line up:
Nico de Cock – zang
Stef Paglia – gitaar, backing vocals
Edwin Risbourg – hammond orgel, piano, backing vocals
Geert Boeckx – bas
Koen Mertens – drums
Whitney Tai – backing vocals (track 2,5)
Tim Janssens – orkestrale arrangementen (track 2,6)

Website: The BluesBones

15 maart 2018|Categories: Recensies|Tags: |0 reacties

We horen graag je mening! Voeg reactie toe