Recensie: The Bluesanovas – Bluesanova

The Bluesanovas – Bluesanova
Format: CD – Digital / Label: Timezone Records
Releasedatum: 04 mei 2018

Tekst: Martin van der Velde

Ik val gelijk maar met de deur in huis, het debuut album van The Bluesanovas is een top album. Blues gedrenkt in de traditionele Chicago blues uit de jaren vijftig waaraan een dosis West Coast- en Texasblues is toegevoegd.
Grote klasse en dat wanneer je je bedenkt dat al deze gasten zo’n beetje de leeftijd van rond de vijfentwintig hebben. Nee hier klinkt grote ervaring door en dat is niet zo gek. Al op jonge leeftijd werden deze mannen meegenomen in de Münster- en Osnabrücker blues scene waar muzikanten als Tom Vieth, Kai Strauss, Tommy Schneller, Jimmy Reiter, Memo Gonzales, Christian Rannenberg, Christian Bleiming en Todor Todorovich jonge bluesmuzikanten alle ruimte geven om ervaring op te doen.
Nico Dreier, de toetsenist van de band maakt ondertussen ook onderdeel uit van de Jimmy Reiter Band en speelt daarnaast regelmatig met Kai Strauss samen. Ondertussen mag hij als mede bandlid van Jimmy Reiter een German Blues Award op zijn naam bijschrijven. De Jimmy Reiter Band sleepte in 2017 deze prijs in de wacht. Nico’s tweeling broer Philipp Dreier is de slagwerker van de band, de beiden schelen elkaar slecht 20 minuten in leeftijd. Samen met de contra bas en basgitaar spelende Nikolas Karolewicz vormt hij de solide basis van de band.
Deze mannen leggen een tapijtje neer waarover het makkelijk spelen is voor zanger gitarist Filipe de la Torre en zanger mondharmonicaspeler Philip ‘Ralf’ Heermann. Ook deze twee mannen deden ruime ervaring op in de eerder genoemde blues scene waar ze de kneepjes van het vak werd bijgebracht.

Ondertussen ligt daar hun eerste uitgave op Timezone Records. De band trapt af met het instrumentaal gespeelde Daphne Blue, een nummer van eigen hand waarin de West side Chicago blues sound van Otis Rush en Magic Sam door je gedachten schiet en wanneer Philip Heermann zijn solo pakt moet ik terug denken aan het werk van Sam Meijer en Anson Funderburgh. De toon is gezet, geweldig. De volgende track Rock’n’Roll Music heeft lekker veel vaart, mede door het fraaie spel van Nico Dreier op de zwart witte ivoren toetsen. Met de lome shuffle Red Headed Woman, waarin Heermann voor heerlijk akoestisch harpspel kiest schakelt de band over naar de sound van de vijftiger jaren Chicago blues, om vervolgens met een rauw overstuurt randje op de harp kleur te geven aan de funky vijftiger jaren rhythm and blues uitvoering van Funky Woman, waarin de orgel een bepalende rol speelt.
Baby I’m Gone swingt als een vijtigerjaren trein. Tijd voor de eerste cover, Junior Wells Come On In This House met treffend akoestisch harpspel en een prima pianopartij en ook qua zang zit het helemaal goed bij dit gezelschap blijkt wel uit de timing. Met Knee On neemt de zaak even een andere wending, maar zeker niet minder dan het voorgaande. Nico Dreier en Filipe de la Torre lijken op deze track in de huid van Jimmy Smith en Grant Green te kruipen en schotelen ons zo een tweede instrumentaal en heerlijk jazzy nummer voor. Maar met het zelfde gemak tovert Filipe de la Torre T-Bone Walker type licks uit zijn gitaar, die Scandalize My Name weer lekker authentiek laat klinken. Met de niet professioneel opgenomen live track Born In Chicago (Nick Gravenites) bewijst de band ook live prima uit de voeten te kunnen en te kunnen overtuigen.
Wanneer deze mannen de koppen bij elkaar weten te houden is deze band een belofte voor de toekomst en zullen ze zich alleen maar verder ontwikkelen. Een ijzersterk debuut!!


Tracks:
01. Daphne Blue
02. Rock’n’Roll Music
03. Red Headed Woman
04. Funky Woman
05. Baby I’m Gone
06. Come On In This House
07. Knee Ko
08. Scandalize My Name
09. Born In Chicago (Live)

Website: The Bluesanovas

2 mei 2018|Categories: Recensies|Tags: |0 reacties

We horen graag je mening! Voeg reactie toe