Recensie: The Blues Goes On – The Blues Goes On

The Blues Goes On – The Blues Goes On
Format: CD / Label: Gear Fab Records
Releasedatum: 2 maart 2018

Tekst: Peter Marinus

Op het Gear Fab label is een re-issue verschenen van een album uit 1971, getiteld ‘The Blues Goes On’ van de band The Blues Goes On. Hoewel, band…. Eigenlijk is het totaal onduidelijk wie er achter deze band (of project) zat. In elk geval is dit van Duitse makelij en verscheen het oorspronkelijke album op het Duitse Ken label, een label dat albums uitbracht, die bestemd waren voor de schappen van de supermarkten.
Er gaan geruchten dat er muzikanten uit bands als The Chicago Sect en Greenlight meededen op dit album maar dat geeft waarschijnlijk ook niet meer informatie aangezien deze twee bands bij ons ook totaal onbekend zijn. De enige geïdentificeerde muzikant op dit album is trompettist Wolf Rimmler, die te horen is in Rimmler Blues. Dit nummer klinkt alsof Miles Davis samen met de Krautrockers van Amon Duul II en Jimi Hendrix zo stoned als een garnaal aan een psychedelische  bluesjam bezig zijn.

Het album opent met het ruim vijf minuten durende Big Ping Vol. 1 (Give Me A Horsecat). Een psychedelische bluesjam met een funky groove waarin een splijtende gitaarsolo de strijd aangaat met een pompend orgel. De zanger in dit nummer klinkt als een kruising van Steve Marriott en Janis Joplin (!) He Died In Prison gaat meer richting de psychedelische West Coast rock van een band als Quicksilver Messenger Service. In dit nummer duiken een blokfluit en saxofoon op. De uitvoering van Hey Joe is vrijwel identiek aan die van Jimi Hendrix. Met dat verschil dat zowel de zang als het gitaarwerk natuurlijk van veel mindere klasse zijn. What Do You See When You Turn Out This Life zit meer in de progrock hoek a la Atomic Rooster. Dit nummer duurt ruim dertien minute en dat is toch echt wel te lang om de aandacht vast te kunnen houden. Tribute To Lorenz Westphal is een eerbetoon aan violist Lonzo Geiger, die o.a. in bands als Udo Lindenberg & das Panik Orchester speelde. Mede door het gebruik van de viool klinkt dit nummer als een mix van It’s A Beautiful Day en Atomic Rooster.
Als afsluiter komt er weer een psychedelische bluesjam voorbij in de vorm van Randolphs Nerver Song met een distorted gitaar solo die je speakers bijna uit brandt.

Een merkwaardig en geheimzinnig album dat is weggelegd voor liefhebbers van psychedelische bluesrock maar ook voor de diehard Krautrock fans.


Tracklist:
01. Big Ping Vol. 1 (Give Me A Horsecat)
02. He Died In Prison
03. Rimmler Blues
04. Hey Joe
05. What Do You See When You Turn Out This Life
06. Tribute To Lorenz Westphal
07. Randolphs Nerver Song

Website: www.facebook.com/GearFabRecords

18 juni 2018|Categories: Recensies|Tags: |0 reacties

We horen graag je mening! Voeg reactie toe