The Belairs – Mr. Moto
Format: CD – LP / Label: Munster Records
Releasedatum: 18 januari 2019

Tekst: Peter Marinus

Ik durf zo vrij te zijn om te beweren dat de surfmuziek deel uitmaakt van de zogenaamde rootsmuziek. Al was het alleen maar door het feit dat de surfmuziek in het begin van de 60’er jaren een rauwere tegenhanger was van de destijds heersende “Brylcream pop”, crooners en gladde gitaarbandjes als The Shadows en The Ventures.
Natuurlijk zat er ook heel wat kaf tussen het “surf koren”. Keurige gitaarbandjes die één surfnummer opnamen en voor de rest als de genoemde Shadows of Ventures klonken.

Dat was bij The Belairs uit South Bay, Zuid-Californië, absoluut niet het geval. Deze band klonk namelijk vrijwel altijd rauw en hard en wist op een prima manier de nodige rhythm & blues in hun nummers te verwerken.
De band bestond slechts tussen 1960 en 1963 dus is het niet zo raar dat deze release op het Munster label aangevuld is met de nodige home-recordings en nummers, die gedurende oefensessies werden opgenomen.

De single Mr. Moto is hun bekendste nummer. Een swingend surfnummer waarin het harde, rauwe gitaargeluid van Eddie Bertrand gelijk opvalt. Door de rauw honkende sax van Chaz Stuart krijgt het nummer ook een lekker rauw garagerock randje. Het feit dat er geen bassist in de band zat valt totaal niet op. Het harde en dreigende geluid van een Link Wray of Duane Eddy is terug te horen in het pompende Kamikazi. Door het swingende pianospel van Jim Roberts heeft dit nummer ook iets bluesy.
Dat bluesgeluid is ook terug te horen in Vampire. Een traag en onheilspellend nummer met een lui, diep twangende gitaar en splijtend hard saxofoonwerk. The Bel Airs bewijzen in Squirt dat ze ook behoorlijk konden rocken. Een smerig garagerock nummer met een wild solerende sax en wild swingende piano. Duck Waddle klinkt uiterst soulvol en, voor die tijd zeker, haast funky waardoor een geluid a la The Mar-Keys ontstaat. Ook Shimmy heeft zo’n funky geluid. Een rauwe rhythm & blues swinger met Steve Cropper-achtig gitaarwerk.
Volcanic Action borrelt van de ingehouden spanning. Een stuwend nummer waarin het geluid van het “Batman Theme” weer herleeft. Crawler kruipt onheilspellend traag onder je huid met z’n Link Wray-achtige sfeer. Hier hebben we te maken met een duet tussen gitaristen Eddie Bertrand en Paul Johnson en eerlijk gezegd klinken ze niet altijd even zuiver.
Natuurlijk is het niet allemaal van dezelfde hoge kwaliteit. Zo is Chiflado een liefjes beatnummer, dat richting de Merseybeat sound gaat. De cover van Del Shannon’s Runaway is totaal overbodig hetgeen ook geldt voor het kinderachtige Davy Crockett Meets Mickey Mouse.
De laatste elf nummers zijn allemaal nummers uit oefensessies, home-recordings en een live opname. Gezien de matige geluidskwaliteit zijn deze nummers, mijns insziens, alleen maar voor belang voor de completisten onder ons.
De eerste helft van het album maakt echter overduidelijk dat het onbegrijpelijk is dat The Belairs nooit groter zijn geworden met hun rauwe surfmuziek.

Heerlijk om deze muziek weer eens terug te horen en dus een uitstekend initiatief van het Munster label!


Tracklist:
01. Mr. Moto
02. Little Brown Jug
03. Kamikazi
04. Vampire
05. Squirt
06. Chiflado
07. Duck Waddle
08. Squad Car
09. Shimmy
10. Rampage
11. Rockin’ Pants
12. Runaway
13. Volcanic Action
14. Davy Crockett Meets Mickey Mouse
15. Crawler
16. Stung
17. Peter Gunn
18. It Was I
19. Mr. Moto
20. Three Blind Mice Make It To Santa’s Village
21. Volcanic Action (Home Recording)
22. Volcanic Action (Warehouse Sessions)
23. Old Smokey
24. Chiflado
25. Flip Top Box
26. The Wayward Wind

Website: Munster Records