Recensie: The Alabama Lovesnakes – III

The Alabama Lovesnakes – III
Format: CD – Digital / Label: On The Hill Recordings
Releasedatum: 25 augustus 2018

Tekst: Peter Marinus

Voor wie nog wel eens terugverlangt naar het geluid van de oude Fabulous Thunderbirds en het gitaarwerk van Stevie Ray Vaughan heb ik een prima alternatief. Dat komt in de vorm van het derde album van The Alabama Lovesnakes. Een band, waarvan je zou verwachten, dat die bestaat uit een aantal potige bluesrockers uit Alabama, USA. Niets van dit alles!! Het gaat hier om een drietal bluesrockers uit Karlstad, Zweden. Claes Nilsson (zang, gitaar), Fredrik Nilsson (bas) en Henrik Gillgren (drums). Zij spelen al vanaf 2006 in dezelfde bezetting en zijn nu dus toe aan album nummer drie. En op dit album staat werkelijk niet één minder nummer. Het zijn allemaal stevige bluesrock nummers of slowblues nummers met vlammende gitaarwerk.

De mannen gaan gelijk van start met de stevige bluesrock shuffle Tired Of Trying. Een nummer in de beste Stevie Ray Vaughan traditie wat dus inhoudt dat we hier met een solide rockende ritmesectie te maken hebben waarover Claes zijn snijdende gitaarwerk op ons los kan laten. In dit prima pompende nummer blijkt ook dat hij over een prima bluesstem beschikt.
Er wordt gewoon lekker door gepompt in The Flower And The Bee. Een Fabulous Thunderbirds-achtig nummer met stuwende gitaarriffs en snijdende soli. Her en der zitten er ook nog wat Chuck Berry loopjes in verwerkt.
Daddy’s Gone Shooting is een luie funky shuffle uit de Ronnie Earl/Duke Robillard hoek met snijdend gitaarwerk en lijzige soulvolle zang. Damn, Amsterdam! Is een broeierig voortpompende shuffle waarin door de zinsnede “You won’t do it for free” toch naar een bepaalde Amsterdamse buurt lijkt te verwijzen. De bluesklassieker I’m Gonna Move To The Outskirts Of Town, van Casey Bill Weldon, heeft door het spetterende harde gitaarwerk een behoorlijk hoog Stevie Ray gehalte. Claes giert en priemt er lustig op los.
Train, Take My Pain Away is een moddervette, luie boogie met brandend gitaarspel. Het maakt niet uit dat het nummer wat weg heeft van het Sonny Boy Williamson nummer “Help Me”. Van de ene boogie stappen we over naar de andere, Somebody Call A Doctor. Dit keer hebben we te maken met een swingende uptempo variant waarin de geest van ZZ Top rondzweeft.
De stevig voortpompende shuffle Cold Hearted Woman wordt gedragen door de harde gitaarriffs. Door de rauwe zang van Claes doet ook dit numer aan ZZ Top, oude stijl, denken. De stomende staccato rocker In The Middle Of The Night doet terugdenken aan Dr. Feelgood met Wilko Johnson’s maniakale staccato riffs. Een prima vlammende rocker!
Pas in de afsluiter Baby Is Gone wordt wat gas teruggenomen. Deze slowblues doet door het zwevende gitaarwerk aan Fleetwood Mac met Peter Green denken.

Het Zweedse Alabama Lovesnbakes heeft een ouderwets lekker hard bluesrock album afgeleverd. Prima album!!!


Tracklist:
01. Tired Of Trying
02. The Flower And The Bee
03. Daddy’s Gone Shooting
04. Damn, Amsterdam!
05. I’m Gonna Move To The Outskirts Of Town
06. Train, Take My Pain Away
07. Somebody Call A Doctor
08. Cold Hearted Woman
09. In The Middle Of The Night
10. Baby Is Gone

Website: The Alabama Lovesnakes

3 oktober 2018|Categories: Recensies|Tags: |0 reacties

We horen graag je mening! Voeg reactie toe