Taj Mahal

Taj Mahal – The Complete Columbia Albums Collection
Label: Sony Music. Release: Februari 2013

Door: Bert Lek

Wat bezielt een bedrijf om vijftien cd’s in een box uit te brengen? Status moet de enige reden zijn. Iets anders kan ik niet verzinnen.

Al vaker verschenen er verzamel cd’s van Mahal; “Taj’s Blues” (1992), “World Music” (1993), “The Best of” (2000) en “The Essential” (2005). Een topper is de drie cd set In “Progress and Motion” uit 1998. Deze compilatie bevat twaalf niet eerder uitgebrachte nummers. De echte Taj Mahal liefhebber heeft het meeste al op lp of cd van hem in de kast staan. In de box zijn slechts drie bonustracks toegevoegd. Deze zijn terug te vinden op het album “The Natch’l Blues”. Maar wanneer je deze cd via jouw pc draait verschijnt er op jouw beeldscherm geen enkele titel. Zo zijn er wel meer zaken aan de productionele kant niet in orde.

Soms wordt het juiste nummer niet weergegeven. Het is best leuk om de lp hoes te verkleinen naar cd formaat. Alleen is er dan niets meer te lezen en moet je het boekje erbij nemen om te weten welke nummers op welke cd’s staan. De enige informatie, die het boekje bevat, gaat over de albums en de direct betrokkenen bij dat product. Ook is geen enkel album opgefrist volgens de moderne standaards. Voeg daarbij dat af en toe in een kartonnen hoesje twee cd’s zijn gestopt, dan kan je begrijpen hoeveel moeite het kost om een exemplaar eruit te krijgen.

Taj Mahal - The Complete Columbia Albums Collection

Als je toch iets groots op de markt wilt brengen, doe het dan zoals Bear Family uit Duitsland dat doet. De box in lp formaat, de cd’s gewoon in plastic hoesjes verpakt en het boekje op lekker leesformaat. Het is ondoenlijk om alle albums hier te bespreken. Duidelijk wordt in ieder geval wel, dat veel werk nu erg gedateerd overkomt. Luister je alle albums achter elkaar, dan komt er veel vrolijk gefluit in je oren. Het eerste album “Rising Sons”, dat in 1967 werd opgenomen met o.a. Ry Cooder, maar heeft vijfentwintig jaar in de kast gelegen, voordat het werd uitgebracht. Dit album geeft duidelijk aan dat het clubje van Mahal en zijn muzikale kornuiten nog aan het zoeken waren naar een eigen geluid.

Het eigen geluid komt meer naar voren in “Taj Mahal”, zijn eerste album op eigen benen, met o.a. Statesboro Blues en Checkin’Up My Baby. Mahal stond bekend om zijn mooie hoezen. “The Natch’l Blues”, is voor mij de mooiste. Met daarop Good Morning Miss Brown en Corinna. Dan het album “Giant Step” dat de doorbraak betekende voor Mahal. Voor mij nog steeds een van de mooiste albums, die hij heeft uitgebracht. Vele albums later, kom je terecht bij het vorig jaar verschenen “The Hidden Treasures Of Taj Mahal”. Dit album eindigde in 2012 op de tiende plaats van het Amerikaanse blad Rolling Stone m.b.t. de heruitgebracht opnamen in dat jaar. Een dubbel cd met studio en live opnamen uit de latere periode bij Columbia. (Nu Sony). Opgenomen in de Royal Albert Hall in 1970. Het geluid is kwalitatief echt jaren zeventig werk. Jammer dat ook deze opname niet is opgepoetst. Helaas een gemiste kans deze superbox.


Ook op Blues Magazine ...