Recensie: Suck My Blues – Rebirth

Suck My Blues – Rebirth
Format: CD – Digital / Label: Eigen Beheer
Releasedatum: 28 september 2018

Tekst: Ella-Milou Quist

De Italiaanse industrial bluesrock band Suck My Blues, bestaande uit zanger en gitarist Salvatore Cafiero, bassist Tonio Longo, drummer Filippo Longo en synthesizer speler Michele D´Elia, denkt enorm buiten de gebaande blues paden. Op het tweede album ‘Rebirth’ hoor je naast jankende blues licks in de stijl van Albert en BB King, de bluesrock riffs van Jimi Hendrix en funky Prince gitaar- en zanglijnen, jaren tachtig industrial a la Ministry en jaren negentig underground invloeden gemixt met populaire elektronische beats van nu. De synthesizer heeft dan ook de belangrijkste rol op de plaat. Daarnaast kleuren strakke, krachtige en intense gitaarpartijen, funky baslijnen en sterke drumpartijen de plaat verder in. De eveneens perfect passende stem en zanglijnen van Salvatore tillen het geheel naar een nog hoger niveau.

Het intro John The Revelator, een oude a capella gospelsong, zet je in eerste instantie op het verkeerde been. Althans totdat de jankende bluesgitaar van Cafiero en de elektronische breakjes van D’Elia er doorheen klinken.  Opvolger Hysteric And Useless begint als een volledig industrial nummer, maar al gauw komen er funky beats uit de jaren tachtig bij. Halverwege Madness schemert voor het eerst de blues kant van de band door. Jesse King is één van de meest blues georiënteerde liedjes op ‘Rebirth’, gemixt met industrial metal invloeden. Interstellar is met zijn melancholische elektronische beats en fantastische gitaarsolo de meest indrukwekkende song van de plaat. Ook Solitary Man bevat op het einde een fijne blues gitaarsolo.
Het (bijna) volledige akoestische Monday Blues is een vreemde eend in de bijt. Toch is ervoor gezorgd dat dit blues nummer wel bij de rest van de cd past door er op het einde een kleine electro twist aan te geven.

‘Rebirth’ is een weldoordacht album dat technisch gezien erg goed in elkaar zit. De klassieke bluesstijl wordt dansbaar door de innovatieve moderne beats van de synthesizer. De band tilt de blues met hun onorthodoxe sound naar een heel nieuw level. Het is gewaagd, maar het werkt. Suck My Blues heeft hierdoor een geheel eigen stijl en geluid. Het is uniek en authentiek.


Tracklist:
01. John The Revelator – Intro
02. Hysteric And Useless
03. Madness
04. Last Night A DJ Saved My Life
05. Jessy King
06. Interstellar
07. Burning
08. Solitary Man
09. Suck & Don’t Stop
10. Monday Blues

Website: www.facebook.com/suck-my-blues

20 november 2018|Categories: Recensies|Tags: |0 reacties

We horen graag je mening! Voeg reactie toe