Recensie: Stone The Crows & Maggie Bell – Best Of

Stone The Crows & Maggie Bell – Best Of
Format: 2CD – Vinyl / Label: Angel Air Records
Releasedatum: 13 juli 2018

Tekst: Peter Marinus

De Schotse formatie Stone The Crows is naar mijn bescheiden mening één van de meest onderschatte bands uit de rockhistorie. De band brak nooit echt door terwijl er toch allemaal topmuzikanten in zaten. Op het Engelse Angel Air is nu een dubbel cd verschenen met één cd met nummers van Stone The Crows en één met solomateriaal van Maggie Bell.
De band werd in 1969 opgericht en bestond ten tijde van het debuutalbum ‘Stone The Crows’ (1970) uit zangeres Maggie Bell, gitarist Les Harvey, Jimmy Dewar op zang en bas, drummer Colin Allen en toetsenist John McGinnis. Allemaal muzikanten, die in het verleden of in de toekomst in allerlei bekende bands zouden opduiken. Zo ging Maggie Bell na het uiteenvallen van Stone The Crows solo verder om later deel uit te maken van bands als Midnight Flyer, The Jon Lord Blues Project en The British Blues Quintet. Gitarist Les Harvey was de broer van Alex Harvey (later bekend van the Sensational Alex Harvey Band) en maakte deel uit van diens Alex Harvey & His Soul Band. Jimmy “James” Dewar zou later bekend worden als lid van de band van Robin Trower en zat ook ooit in de band van Lulu. Colin Allen speelde bij John Mayall en Zoot Money en dook later op als drummer in onze eigen Focus.

Van hun debuutalbum vind je een cover van het Beatles nummer The Fool On The Hill, dat een verbazingwekkende transformatie tot een soulvolle bluesballad heeft ondergaan met splijtend gitaarwerk van Les Harvey. Ook Blind Man komt van het debuut en is een breekbare akoestische blues met slechts Les Harvey en Maggie Bell. The Touch Of Your Loving Hand is een duet van Maggie Bell en Jim Dewar. Een soulvolle bluesballad in de stijl van “Bird On The Wire”. Het tweede album “Ode To John Law” verscheen ook in 1970. Van dat album is het titelnummer, Ode To John Law, aanwezig. Een dreigend en psychedelisch funky nummer met een weirde piano en gitaarsolo. Van hetzelfde album komt Mad Dogs & Englishmen, een typisch Brits funky rocknummer. Album drie was ‘Teenage Licks’ uit 1972. Bassist James Dewar was toen al vervangen door Steve Thompson en Ronnie Leahy was de nieuwe toetsenman. Hij zou later o.a. in de Jack Bruce Band opduiken. Big Jim Salter komt van dat album. Een funky pompende rocker vol soul met snijdende riffs van Les Harvey. De zang van Maggie Bell was toen al van een Janis Joplin niveau. Rauw en bluesy. Ook de cover van het Bob Dylan nummer Don’t Think Twice, It’s Alright komt van het derde album. En die is hier omgetoverd tot een bluesy pianoballad.
In 1972 sloeg het noodlot toe. Gitarist Les Harvey werd op het podium geëlektrocuteerd. Besloten werd om verder te gaan met een vervanger, Jimmy McCulloch, die later bij Paul McCartney en zijn Wings zou opduiken. Het laatste en vierde album van de band was ‘Ontinuous Performance’ uit 1972 waarop zowel Les Harvey als zijn vervanger Jimmy McCulloch te horen zijn.
Het nummer Good Time Girl komt van dat album en is een pompende bluesboogie met rauwe zang van Maggie Bell. Een nummer in de beste Frankie Miller traditie. Penicillin Blues is een ingetogen slowblues met snijdend gitaarwerk.
In de breekbare pianoballad Sunset Cowboy laat Maggie Bell zich van haar gevoelige kant horen. Ronnie Leahy speelt de hoofdrol in dit nummer.

Cd nummer twee is gevuld met solowerk van Maggie Bell. Op haar eerste soloalbum na het uiteenvallen van Stone The Crows liet zij zich begeleiden door Amerikaanse top studiomuzikanten zoals Steve Gadd en Cornell Dupree. Het door Jerry Wexler geproduceerde album bevat, niet zo verwonderlijk, veel rhythm & blues en soulnummers.
Van haar eerste soloalbum ‘Queen Of The Night’ hoor je allereerst de funky rhythm & blues van Cado Queen waarin Maggie als een veel rauwere en funky versie van Dusty Springfield klinkt. Oh My My gaat lomer, maar niet minder funky, verder. Hier klinkt Maggie als de evenknie van de al even Schotse Frankie Miller. Het laatste nummer van haar eerste soloalbum is de jazzy pianoballad Trade Winds met Maggie’s ingetogen bluesy zang.
Van haar tweede album Suicide Sal”  is gekozen voor de ballads. Jammer genoeg is er niet gekozen wat voor meer rockende nummers. In My Life is een folky ballad, die vergelijkbaar is met de ballads van Frankie Miller of Rod Stewart. Hold On is wederom een ballad waarin Maggie’s breekbare bluesy stem floreert. Al even breekbaar is de piaboblues in It’s Been So Long. Als een soort bonustracks vind je No Mean City, de themasong van de serie “Taggart”. Een meer recnte synthesizerrocker waarin Maggie’s rauwe strot voor wat bluesy geluiden zorgt.
De tweede bonustrack is een in 1999 live opgenomen versie van de Alice Cooper song Only Women Bleed in een breekbare uitvoering.

Heerlijk om weer eens wat muziek van Stone The Crows te horen. Een band, die geheel onterecht enigszins in de schaduw van andere bluesbands is gebleven. En van die rauwe strot van Maggie Bell krijg je gewoon nooit genoeg!


Tracklist:
CD 1: Stone The Crows
01. Good Time Girl
02. Big Jim Salter
03. Penicillin Blues
04. The Fool On The Hill
05. Sunset Cowboy
06. Don’t Think Twice, It’s Alright
07. Blind Man
08. Ode To John Law
09. The Touch Of Your Loving Hand
10. Mad Dogs & Englishmen

CD 2: Maggie Bell
01. Cado Queen
02. Oh My My
03. Trade Winds
04. If You Don’t Know
05. In My Life
06. Hold On
07. It’s Been So Long
08. No Mean City (Theme From “Taggart”)
09. Only Women Bleed (live Glasgow 1993)
10. I Was In Chains

Website: Maggie Bell

6 augustus 2018|Categories: Recensies|Tags: , |0 reacties

We horen graag je mening! Voeg reactie toe