Steve Gunn – The Unseen In Between
Format: CD – LP – Digital / Label: Matador Records
Releasedatum: 18 januari 2019

Tekst: Ella-Milou Quist

Steve Gunn was een decennium lang de gitaarvirtuoos van onder andere Kurt Vile, die hem rekruteerde voor zijn band The Violators, de Jamaicaanse reggae muzikant Mike Cooper, andere gitaarheld Michael Chapman en de groep His Golden Messenger. Naast zijn werk bij deze artiesten nam Gunn meerdere soloalbums op. De laatste jaren heeft hij zich van gitaarvirtuoos ontpopt tot een zeer veelzijdig artiest. Hij heeft zijn ware singer-songwriter capaciteiten aangeboord en heeft zich meer toegelegd op het produceren van sterke composities en arrangementen, het schrijven van goede teksten en ook zijn zangkwaliteiten heeft hij onder handen genomen. Zijn gitaarspel is daarbij wat meer naar de achtergrond geraakt. Zo ook op zijn nieuwste release ‘The Unseen In Between’. Hoewel Gunn nog steeds genoeg ruimte over heeft gelaten voor zijn vlugge vingerwerk.

Waar Gunn’s voorgaande soloplaten voornamelijk uit het hoofdingrediënt Americana bestonden, met her en der toefjes indie en folk, is Americana op ‘The Unseen In Between’ samen met deze twee genres nu een gelijkmatig verdeelde bodem plus vulling, met daar bovenop een smeuïg laagje sixties folkrock, afgetopt met een lekker dik glazuurtje van psychedelische rock. Door deze combinatie van genres hoor je goed dat Steve’s tijd bij Kurt Vile & The Violators zijn muziek heeft beïnvloed. Alleen is zijn landschap aan klanken en kleuren veel minder weids en zweverig. Hij heeft goed nagedacht over hoe alles moet klinken en waar wat moet komen, zonder aan rijkheid te verliezen. De composities van de songs zijn weldoordacht en de arrangementen zijn ijzersterk. Niets is teveel. De liedjes zijn stuk voor stuk puntgaaf en hebben allemaal een kop en een staart. Ze zijn in zeker opzicht alleen wat ingetogener dan je van Gunn gewend bent. Er zit meer gelaagdheid in en ook zijn gitaarspel is minder weids en groots.

Op ‘The Unseen In Between’ maakt de in Brooklyn wonende artiest veelvuldig gebruik van de akoestische gitaar, vaak zelfs in plaats van de elektrische variant. Gelukkig heeft hij zijn elektrische vriend niet volledig aan de wilgen gehangen en hoor je die nog voldoende terug op de plaat. Hoe moet je anders dat lekkere psychedelische randje creëren?! Steve weet beiden soms juist feilloos met elkaar te combineren door raggende elektrische gitaarlijnen met dromerige, wazige halo’s rondom de centrale akoestische melodieën te zetten. Zijn fijne tokkelende spel komt in beide gevallen erg mooi uit en je hoort nog steeds wat voor een fantastische gitarist hij is. Zijn zang en gitaarspel worden daarnaast mooi ondersteund door drums, percussie, strijkers, klarinet, piano en de contrabas van Tony Garnier, bekend van Bob Dylan’s live band. Al deze instrumenten zorgen samen voor een rijkelijk pallet aan kleuren en klanken en tillen het geheel naar een nog hoger niveau. De kers op de taart is Gunn’s zangstem die het helemaal compleet en af maakt.

Opvallend is dat hij veel meer aandacht heeft besteed aan zijn zang dan voorheen. Als een soort kameleon past hij zijn vocalen aan, aan de sfeer en de klank van een liedje. Toch blijft zijn stem herkenbaar als de zijne. Het is nergens geforceerd of nep. Hij heeft een zeer prettig in het gehoor liggende melodieuze stem met af en toe prachtig hoge uithalen. Hij vertelt echt een verhaal en komt zeer oprecht en geloofwaardig over.

Steve Gunn neemt je op ‘The Unseen In Between’ mee in zijn sonische, sferische en weelderige speeltuin van klankkleuren. Je moet het album vaker beluisteren om erachter te komen wat voor juweeltje het werkelijk is. Het wordt beter en mooier met iedere luisterbeurt en je ontdekt iedere keer weer iets nieuws. Het is een heel interessante en bijzondere plaat.


Tracklist:
01. New Moon
02. Vagabond
03. Change
04. Stonehurst Cowboy
05. Luciano
06. New Familiar
07. Lightning Field
08. Morning Is Mended
09. Paranoid

Website: Steve Gunn