steve earle terraplane

Steve Earle & The Dukes – Terraplane
Format: : LP(incl. Download), CD en CD/DVD / Label: New West Records
Releasedatum: 17 Februari 2015

Door Jan Hogenberg

Terug naar de roots bedacht Steve vorig jaar na wederom een mislukt huwelijk, nummer zeven in dit geval. Allison Moorer haar carrière kreeg via hem een boost maar daar bleef het dan ook bij. Verder met mijn eigen leven. Wat te doen als alles niet meezit? Gewoon lekker met je gitaartje op de rug door Europa zwerven om wat solo-optredens te doen. En dan kun je soms behoorlijk de blues krijgen. Zo is het geval dat tijdens deze backpack-trip een groot gedeelte van ‘Terraplane’ is ontstaan. Het touren is niet voor niets geweest. Ten eerste voor het geld, scheiden kost altijd veel, en ten tweede dat dit prachtige teksten oplevert die autobiografisch aandoen.

Terraplane verwijst naar de song van Robert Johnson, Terraplane Blues, die geïnspireerd werd door dit automodel van de Hudson Motor Car Company of Detroit, maar heeft verder geen directe verbinding met dit album. Alhoewel, op 18 april komt er een complete remake door Steve Earle van dit nummer van Robert Johnson op Record Store Day uit. Dus niet helemaal zomaar een verwijzing.

Blues dus, maar dan met de overbekende mix van country, rock en folk. De stijl is een mix van de roots van Steve Earle, vanuit geboorteplaats San Antonio beïnvloed met Texas Blues van Freddy King, en Lightnin’ Hopkins uit zijn Houston periode. The Dukes maken van deze bluesplaat samen met de gruizige stem van Earle werkelijk weer een om van te genieten.

Dat belangrijkste redenen om in de blues te geloven is dat het altijd in democratie ontstaan is, en de dag dat deze plaat gemaakt moest worden zegt hij in de liner notes van dit album.

De verloren liefdes worden natuurlijk bezongen. Zelfs die met wie hij het best de liefde bedreef in You’re The Best Lover That I Ever Had. Maar ook andere ellende wordt vertaald in mooie verhalen. Het album start met Baby Baby Baby (Baby) waarop zijn harmonica een lekkere groove geeft aan de song en waarbij The Dukes á la The Red Devils the bluestrein op stoom jagen. De rock zet zich verder voort in het ZZ Top-achtig The Tennessee Kid, met een half gesproken/gezongen verhaal.
Ook in het rockende nummer Go Go Boots Are Back komt de Texas Blues weer boven waarin Steve zegt Billy Gibbons te willen zijn in een van de vele interviews over dit album. Al zou je bijna denken dat je Exile On Main Street van The Stones op hebt staan. De nummers zijn lekker divers, met heerlijk hobbelende en rockende gitaren met hier en daar een viool en staande bas.

Dit 16e album is een prima afwisseling van deze troubadour die meestal hard van leer trekt tegen de Amerikaans politiek beleid maar nu vooral zijn eigen leven beschrijft.  King Of The Blues sluit dit fantastische album dan ook volledig in stijl af. Waar een scheiding al niet goed voor kan zijn. Op naar nummer acht Steve!

Tracklist:
01. Baby Baby Baby (Baby)
02. You’re The Best Lover That I Ever Had
03. The Tennessee Kid
04. Ain’t Nobody’s Daddy Now
05. Better Off Alone
06. The Usual Time
07. Go Go Boots Are Back
08. Acquainted With The Wind
09. Baby’s Just As Mean As Me
10. Gamblin’ Blues
11. King Of The Blues

Website: www.steveearle.com