Recensie: Sons Of Bill – Oh God Ma’am

Sons Of Bill – Oh God Ma’am
Format: CD – LP – Digital / Label: Loose Music Records
Releasedatum: 29 juni 2018

Tekst: Peter Marinus

Er kan weer een kwaliteitsalbum toegevoegd worden aan de alsmaar groeiende collectie van de Americana en roots-rock fans. De drie broers Sam (zang, gitaar, pedalsteel gitaar, piano en vibrafoon), Abe (zang, piano, orgel, banjo en gitaar) en James (zang, gitaar) Wilson vormen samen met Seth Green (bas) en Todd Vellons de formatie Sons Of Bill. Ik kan er dus wel vanuit gaan dat hun vader dus Bill heette. De broers uit Virginia zijn inmiddels toe aan hun vierde album en dat album overtuigt voor de volle honderd procent.
Hun geluid wordt voor een groot gedeelte gevormd door hun prachtige stemmen, die af en toe zelfs hemels klinken.

Het album opent met de statige pianoballad Sweeter, Sadder, Farther Away waarin hun zwevende stemmen voor een uiterst melancholisch geluid zorgen. In Firebird ’85 gaan de broers over op een mid-tempo stuwende rootsrocker waarin ook weer de feilloze samenzang van de broers opvalt. Het nummer heeft een zeer ontspannen warm geluid waarin in de verte invloeden als The Byrds en Simon & Garfunkel te horen zijn. Believer/Pretender opent met sprankelend gitaarwerk en gaat vervolgens door als een frisse, atmosferische rootspop swinger waarin je invloeden als America of Venice tegen komt. De ballad Easier heeft hetzelfde weldadige geluid als Simon & Garfunkel’s “Sounds Of Silence” had/heeft. Where We Stand rockt iets feller met voorzichtig rauw gitaarwerk. Zodra de lome zang erbij komt wordt het geheel weer met dat heerlijk zwevende geluid bedekt. In het lui voortwiegende Good Mourning (They Can’t Break You Now) duiken wederom Simon & Garfunkel invloeden op. Een bliepende synthesizer, beukende drums en stuwende bas vormen de basis voor de stuwende rootsrocker Before The Fall met hemels huilende pedalsteel gitaar. Na de dromerige Rootsballad Green To Blue wordt het tempo weer ietsjes opgeschroefd in Old And Gray. Een titel die voor mij steeds meer van toepassing is. Gelukkig slaat dat nog niet op mijn oren want ik word nog steeds super gelukkig van het zwevende Sons Of Bill geluid in dit nummer. Het Venice-achtige sprankelende Signal Fade sluit dit album af.

Als je fan bent van de in deze recensie genoemde invloeden zou ik zeker dit album gaan aanschaffen. Eigenlijk is dit verplichte kost voor elke Americana of roots-rock fan.

Noteer dan ook gelijk in je agenda dat Sons Of Bill op 25 augustus op het Once In A Blue Moon Festival in Amsterdam optreden!


Tracklist:
01. Sweeter, Sadder, Farther Away
02. Firebird ‘85
03. Believer/Pretender
04. Easier
05. Where We Stand
06. Good Mourning (They Can’t Break You Now)
07. Before The Fall
08. Green To Blue
09. Old And Gray
10. Signal Fade

Website: Sons Of Bill

Gerelateerde artikelen
Filter by
Post Page
Recensies Concertverslagen
Sort by
1 augustus 2018|Categories: Recensies|Tags: |0 reacties

We horen graag je mening! Voeg reactie toe