Recensie: Sleepy Tree One Grill Band – Va Di Cognome E Gina DI Nome

Sleepy Tree One Grill Band – Va Di Cognome E Gina DI Nome
Format: Digital / Label: Bubca Records
Releasedatum: 8 maart 2018

Tekst: Peter Marinus

Het is een ware verademing om een vijftal totaal niet gladstreken nummers om je oren te krijgen. Muziek, die gewoon in één keer in een huiskamer is opgenomen op een mono taperecorder. Verantwoordelijk voor deze muziek is de Italiaanse band Sleepy Tree One Grill Band. Waar in Italië deze band vandaan komt en wie de leden van deze band zijn, blijft een mysterie. Er is geen website van de band en ook via de website van hun label, Bubca Records, word je niets wijzer. Het feit dat het label uit Toscane komt kan inhouden dat de band daar ook vandaan komt.
In elk geval hoor je een zangeres, een fuzzgitaar en drums. De band speelt een zeer primitieve soort garageblues waarin de fuzz en de vervorming de boventoon voeren.

In het titelnummer van dit album, Va Di Cognome E Gina Di Nome, kan je in de fuzzstorm met moeite de zang ontwaren. Je hoort haar kirren waardoor een merkwaardige mix van garageblues en bubblegum ontstaat, die echt tot de basis is terug gebracht met een simplisme, die de nummers van The Cramps of The Ramones ook kenmerkte. In La Canzone Del Pesce hoor je een soort boppende rockabilly fuzz met een flinke country injectie. Tijdens de versnelling gaat de band er, zwaar vervormd, in een ware garagepunker vandoor. Il Blues Dell’Ikea is een hilarische titel voor een simplistisch garageblues nummer met “The Jean Genie”-achtige gitaarriffs en ontzettend vervormde zang. Ik kan mij bij de titel wel iets voorstellen want ik vermoed dat iedereen wel eens heeft zitten vloeken bij het monteren van een Ikea meubel. Ché Io To Mancheró is een cover van het 13th Floor Elevators nummer “You’re Gonna Miss Me”, die ook weer door de Italiaanse vervormer gaat met een ontzettend fuzz geluid als resultaat.
De afsluiter, Prega, is een vreemd nummer waarin een vervormd Farfisa orgel de muzikale begeleiding verzorgt voor de zwaar vervormde horrorklanken , die de zangeres uitbraakt.

Dit mini album is zeker niet bestemd voor mensen, die op zoek zijn naar geluidstechnisch goed opgenomen muziek. Maar wel voor mensen, die zich omver willen laten blazen door rauwe garageblues/punk, die gewoon in één keer op de band is geslingerd en waarbij gladstrijken een woord is dat gewoon niet bestaat.


Tracklist:
01. Va Di Cognome E Gina Di Nome
02. La Canzone Del Pesce
03. Il Blues Dell’Ikea
04. Ché Io Ti Mancheró
05. Prega

Website: Bubca Records

1 augustus 2018|Categories: Recensies|Tags: |0 reacties

We horen graag je mening! Voeg reactie toe