Recensie: Slaid Cleaves – Ghost On The Car Radio

Slaid Cleaves – Ghost On The Car Radio
Format: CD – Vinyl – Digital / Label: Continental Record Services
Releasedatum: 23 juni 2017

Tekst: Chris Bernasco

Al twee decennia geeft singer-songwriter Slaid Cleaves stem aan de achterblijvers. Op ‘Ghost On The Car Radio’ klinken zijn liedjes over onmacht en hoop kernachtiger dan ooit.

Elk liedje van Slaid Cleaves is een schets in de beste Amerikaanse literaire traditie van de short story. In een tijdsbestek van een minuut of drie, soms nog minder, kruip je in helemaal iemands huid. Bij Cleaves zijn dat eerder de ploeteraars of achterblijvers dan de winnaars. Je leert hun geschiedenis kennen, hun worsteling, hun hoop. En gelukkig dragen ze hun lot met zoveel waardigheid en vaak ook humor dat je als luisteraar niet gedeprimeerd achterblijft.

Deels komt dat ook door het muzikale vakmanschap van de singer-songwriter uit Austin, Texas. De twaalf compacte liedjes op ‘Ghost On The Car Radio’ zijn geworteld in folk en country, maar bevatten ook veel rock- en popinvloeden, zoals het verrassend Beatle-eske So Good To Me. Bovendien wisselt Cleaves ballads en snellere nummers handig met elkaar af. Na de onstuimige Springsteen-achtige opener Already Gone neemt hij gas terug met de country-reggae van Drunken Barber’s Hand, om daarna nog verder terug te schakelen met de ballad If I Had A Heart. En dan is er nog Cleaves’ aangename, licht-klaaglijke stem die helpt om alle droefenis draaglijk te maken.

Maar het zijn uiteindelijk toch de teksten waarin Cleaves zijn meesterschap toont. Met zinnen als ‘I don’t need to watch the news to understand how this world’s been shaped by a drunken barber’s hand’ of ‘They’’ll cut down the trees and name the new streets hickory, walnut and pine’ (uit Hickory), brengt hij melancholie en wrange humor perfect in balans.

Op ‘Ghost On The Car Radio’, Cleaves’ achtste studioalbum, dringt het achterland van het huidige Amerika zich nadrukkelijk naar de voorgrond. Little Guys portretteert een pompbediende die het moderne jachtige bestaan niet meer kan bijbenen. In het samen met zijn oude makker Rod Picott geschreven Take Home Pay wordt de Amerikaanse droom ontmaskerd: ‘Everyone knows what the catch is, it’s all about the take home pay’. Iets lichter kan het ook, zoals The Old Guard laat horen. In dit bedaagde country-shuffle’tje proberen de ouden van dagen zich in de plaatselijke bar te warmen tegen de kille moderniteit bij de gloed de muziek uit hun jeugd.

Hoogtepunt van het album wordt gevormd door de akoestische ballad Hickory, alweer over een achterblijver: een inwoner van Tennessee, geboren in de hut die zijn grootvader eigenhandig uit ‘hickory, walnut and pine’ heeft opgetrokken. Om hem heen veranderde de wereld: de mijnen sloten, bomen werden gekapt, zijn kinderen vertrokken naar de grote stad om werk te zoeken. Hem rest niets anders dan wachten: ‘I’ll dream of the days that the wind called my name through hickory, walnut and pine.’

Is er dan niks aan te merken op ‘Ghost On The Car Radio’? Nou ja, misschien de productie, van old hand Scrappy Jud Newcomb. Die had iets avontuurlijker gekund. Akoestische en elektrische gitaar, aangevuld met bas en (meestal) drums overheersen in het geluid, met daarachter verstopt soms een piano of orgeltje. Allemaal heel vakkundig, maar een fiddle of banjo of wat percussie hier en daar had niet misstaan voor de variatie. Maar Slaid Cleaves voegt met dit album gewoon weer een parel toe aan zijn serie korte-verhalenbundels over de ploeteraars in het leven. En ditmaal kernachtiger dan ooit.

Tracklist:
01. Already Gone
02. Drunken Barber’s Hand
03. If I Had A Heart
04. Little Guys
05. Primer Gray
06. Hickory
07. Take Home Pay
08. The Old Guard
09. So Good To Me
10. To Be Held
11. Still Be Mine
12. Junkyard

Website: Slaid Cleaves

Tour: https://www.slaidcleaves.com/tour

Gerelateerde artikelen
Filter by
Post Page
Releases
Sort by
2017-06-18T13:36:32+00:00 18 juni 2017|Categories: Recensies|Tags: |0 reacties

We horen graag je mening! Voeg reactie toe