Sheewawah – Alles In Kleur
Format: CD – LP / Label: Eigen Beheer
Releasedatum: 18 november 2017

Tekst: Peter Marinus

Nederlandstalige blues is vrij uniek. Natuurlijk was er al wel de dialect rootsrock van Skik!/Daniel Lohues en de al even dialect rock met Chuck Berry en Bo Diddley invloeden van Normaal en laten we het blues album van André Hazes niet vergeten!
Maar nu is er dan de band Sheewawah, geformeerd rond zanger-gitarist Jeroen Kant. Hij had al een aardige loopbaan als singer-songwriter achter de rug met vier albums op zijn naam, voordat hij de kriebels kreeg om de elektrische gitaar weer eens op te pakken. Samen met bassiste Judith Renkema en drummer Gino Bombrini presenteert hij zich nu als de band Sheewawah. En als ik heel eerlijk ben, is het niet allemaal blues wat de klok slaat. Maar wel voor het grootste gedeelte!
Dit album werd geproduceerd door Mischa den Haring (van T-99) en hij is er mede verantwoordelijk voor dat het album rauw en recht voor z’n raap klinkt.

Begonnen wordt met het nummer Sheewawah, de herkenningstune van de band. Een woest stampende instrumental, die klinkt als een mix van The Cramps en Link Wray. Een soort van instrumentale hondsdolheid dus! Daarna krijgt de garagerock een soul/bluesrandje in Vroeger Of Later. Een nummer met een constant aanwezige twang gitaar waarin de Nederlandse taal dus totaal niet misstaat.
Er blijkt zelfs Nederlandse woestijnrock te bestaan blijkens Geef Me Water, een fuzzrocker met een hoog Creedence Clearwater Revival gehalte. Alles Is Op heeft zowel tekstueel als muzikaal de blues. Een soort slow fuzz blues met een enorme lading fuzz in het gitaargeluid. Tekstueel is het geld op, alles is stuk!
De ultieme liefdesverklaring vindt plaats in de shuffle Geen Stap Meer. Dit nummer, dat wel iets gepikt heeft van Howlin’ Wolf’s “Spoonful” doet mij ook aan de band Jump Dickie Jump! (Arthur Ebeling!) denken. “Ik doe geen stap meer zonder jou aan mij zij”. Hoe mooi wil je het hebben?
In het funky Bluespolitie , legt Jeroen Kant uit waarom hij Nederlandstalige blues zingt. “Ik zing niet in het Engels, ik ben geen Amerikaan, ik doe ook niet alsof, dat voelt een beetje raar, ik hoef niemand na te apen, ik zing recht vanuit mijn hart” . Ook krijgen de sceptici nog even de pin op de neus. “Het spijt mij Bluespolite, ik wist niet dat de blues van jullie was.”
Nooit Meer Werken Voor Een Baas, een bekend blues thema, wordt hier vorm gegeven in een smerige garagerocker. Een soort garage boogie, die ook af en toe aan George Thorogood doet denken.
Niks Moeilijks Aan is een traag, tegen stoner rock aanhangend nummer, dat qua melodie wel iets weg heeft van de Nederbeat klassieker “Ik Heb Geen Zin Om Op Te Staan” van Het. In het jazzy Weemoed Blues worden de geneugten van het drinken van verschillende soorten bier in het eigen café Weemoed bezongen. Compleet met staande bas en priemende blues gitaar. De smerig fuzzende shuffle Vrij Als Een Vogel heeft vrijwel dezelfde schijnbare eenvoud, die de muziek van bijvoorbeeld Canned Heat ook kenmerkte.
34 Jaar klinkt ook haast als een stoner rock nummer en gaat over hoe saai en taai het is om 34 jaar te worden. Als dat je al de blues geeft, hoe denk je dan dat het voelt om 58 te worden?

Sheewawah debuteert zeer overtuigend met dit album waarop wordt aangetoond dat je wel degelijk in het Nederlands de blues kan hebben.

Tracklist:
01. Sheewawah
02. Vroeger Of Later
03. Geef Me Water
04. Alles Is Op
05. Geen Stap Meer
06. Bluespolitie
07. Nooit Meer Werken Voor Een Baas
08. Niks Moeilijks Aan
09. Weemoed Bues
10. Vrij Als Een Vogel
11. 34 Jaar

Website: Sheewawah


Ook op Blues Magazine ...

Geen berichten gevonden.