Recensie: Shakedown Tim And The Rhythm Revue – Shakedown’s Th’owdown

Shakedown Tim And The Rhythm Revue – Shakedown’s Th’owdown
Format: CD / Label: Rhythm Bomb
Releasedatum: 7 april 2018

Tekst: Peter Marinus

Kwaliteitsblues hoeft tegenwoordig helemaal niet meer van ver te komen. Komt het niet uit eigen land dan kunnen we altijd nog bij onze zuiderburen in België terecht. Dat bewijst het nieuwe album van Shakedown Tim And the Rhythm Revue. De Tim in kwestie is Tim Ielegems op zang en gitaar. In het verleden maakte hij deel uit van de vermaarde bluesband Fried Bourbon. Nu komt hij dus met zijn eigen band, die verder bestaat uit Dennis Tubs (drums), Boss (bas) en Bart Stone (saxofoon). Zeer prominent aanwezig op dit album zijn de gasten James Harman (als producer en op de harmonica) en pianist Gene Taylor.
De band brengt op dit album een zeer aanstekelijk en dansbare vorm van ouderwetse rhythm & blues, die vaak vermengd wordt met rock & roll invloeden. Als je er toch een muzikaal stempel op moet drukken zou ik zeggen dat de band ergens tussen The Fabulous Thunderbirds en The Blasters in zit.

Dat is goed te horen in de opener, Drop You Like A Bad Habit. Een soepel swingend nummer met knorrende en scheurende saxofoon, swingende piano en priemend gitaarwerk van Tim. Dit nummer komt later op het album nog in een “low down” versie terug. Junior’s Mambo, de titel zegt het al, is een luie lome mambo waarin Bo Diddley’s “Diddley Daddy” op de achtergrond grijnzend staat toe te kijken. De gitaar van Tim produceert hier een verschroeiend geluid.
Na een enthousiast door James Harman geschreeuwd intro zet hij gelijk de harmonica aan zijn  lippen voor de broeierig swingende shuffle Icepick’s Shakedown Th’owdown. En passant steelt hij dan ook nog even de hoofdrol in deze instrumental hoewel het hem door de knorrende saxsolo en Tim’s brandende gitaarsolo nog even moeilijk wordt gemaakt. Did The Best I Could is een akoestische blues met zowel James Harman als Gene Taylor als gast. Een intiem nummer met warm huilende harmonica.
The Way It’s Gonna Be is een lome jazzy shuffle met een constant swingende Gene Taylor en een swingende saxolo. Zangeres Kathleen Vandenhoudt is te gast in dit nummer. De zeer lome shuffle No More Fightin’ sleept zich traag voort, af en toe geprikkeld door de venijnige gitaarprikkels van Tim. Rollin’ On is een vanuit de heupen swingen funky rhythm & bluesnummer, steunend op de basgrooves van Boss en de pompende knorsax van Bart Stone. In de rauw stampende boogie I Wanna See You Baby is slechts Tim te horen op zang en op ziedende slide, begeleid door de basdrums. Blues After Hours is een zeer ontspannen, instrumentale, cover van het Pee Wee Crayton nummer waarin de warm glijdende gitaar en de swingende piano alle aandacht opeisen.
Tot slot is Tim nog solo te horen in de lo-fi countryblues Let’s Get A Life.

Met dit album nestelen Shakedown Tim And The Rhythm Revue zich in één klap aan de top van de Belgische , en zelfs Europese, bluesscene.


Tracklist:
01. Drop You Like A Bad Habit
02. Junior’s Mambo
03. Icepick’s Shakedown Th’owdown
04. Did The Best I Could
05. The Way It’s Gonna Be
06. No More Fightin’
07. Rollin’ On
08. Drop You Like A Bad Habit (lowdown version)
09. I Will Unfriend You
10. I Wanna See You Baby
11. Blues After Hours
12. Let’s Get A Life

Website: Shakedown Tim

We horen graag je mening! Voeg reactie toe