Shady Frank – Home
Format: CD – Digital / Label: Skivtryck – Discrepublic Records
Releasedatum: 15 februari 2019

Tekst: Peter Marinus

Shady Frank is een Zweeds bluesrocktrio, afkomstig uit de bossen van Härjedalen en bestaat uit Marcus Weinemacher (zang, gitaar, harmonica), Thomas Pedersen (drums) en Amadou Khan (bas).  Dat dit trio behoorlijk wat in haar mars heeft bewijst het feit dat de band in 2018 de publieksprijs won bij de Swedish Blues Contest van het Monsteras Blues & Roots Festival.
Staat dat ook garant voor een overtuigend album? Voor het grootste gedeelte wel want Shady Frank bewijst in staat te zijn om zowel vlammende bluesrock te produceren als luie ontspannen blues.

Zo opent het album met de pompende shuffle Take My Hat waarin in het spel van gitarist Marcus een duidelijke Stevie Ray invloed aanwezig is maar die vermengd wordt met jazzy accenten. In de gitaarsolo laat Marcus zijn gitaar dan ook nog eens behoorlijk vlammen. Een nummer waaraan je een zeer prettig gevoel over houdt. Vervolgens is het slaperig voortzwevende Home aan de beurt. Een zeer ontspannen en toch bluesy ballad met dromerig jazzy gitaarwerk. De sfeer blijft ontspannen in het al even zwevende Offline met atmosferisch Peter Green-achtig gitaarspel en een lui pompende bas. Het nummer heeft wel wat van “As The Years Go Passing By”.
Met Right From Wrong begeeft het trio zich op het lome J.J. Cale terrein. Een zacht schuifelend nummer, licht funky, met Mark Knopfler-achtig gitaarwerk. In The Feeling laten de mannen zich weer van hun hardere kant horen. Een stevig pompende shuffle met wederom jazzy invloeden in het gitaarspel van Marcus, die echter ook niet te beroerd is om zijn gitaar lekker te laten gieren.
De cover van de Elmore James klassieker It Hurts Me Too had voor mij achterwege mogen blijven. Ondanks het feit dat dit nummer goed uitgevoerd wordt met een scheurende harmonica blijf ik deze uitvoering te doorsnee vinden. Marcus gaat solo in het akoestische Mama Blues. Een intieme blues met fraai huilende harmonica.
Het intro van Five Weeks begint stevig pompend en gaat door als broeierige shuffle voorzien van brandend gitaarspel. You Don’t Love Me is een voorbeeld van een ouderwets vlammende slowblues (rock) waarin het hard splijtende gitaarwerk centraal staat.
De cover van het Robert Johnson nummer Crossroads is een voorbeeld van een wél overtuigende cover. Al pompend en rauw brullend wordt dit album er mee afgesloten.

Dit album van Shady Frank bewijst dat er genoeg kwaliteit aanwezig is in dit trio. Als er een volgende keer een iets betere verhouding tussen de hard rockende en de ontspannen nummers gevonden wordt, ben ik ervan overtuigd dat het trio iedere bluesrock liefhebber plat gaat krijgen!


Tracklist:
01. Take My Hat
02. Home
03. Offline
04. Right From Wrong
05. The Feeling
06. It Hurts Me Too
07. Mama Blues
08. Five Weeks
09. You Don’t Love Me
10. Crossroads

Website: www.facebook.com/shadyfranksveg