Ryan Bingham – American Love Song
Format: CD – LP – Digital / Label: Axster Bingham Records
Releasedatum: 15 februari 2019

 Tekst: Ella-Milou Quist

Ryan Bingham kreeg grote internationale bekendheid met het nummer The Weary Kind dat hij samen met T Bone Burnett schreef voor de film Crazy Heart in 2009. Het leverde hem niet alleen een Academy Award en een Grammy op, maar ook een Golden Globe en Critics’ Choice Movie Award en hij werd door de Americana Music Association verkozen tot Artist Of The Year. Het liedje verscheen tevens als afsluiter op zijn album ‘Junky Star’ in 2010.

Bingham’s jeugd ging niet over rozen; hij werd gepest, zijn ouders scheidden en hij beleefde zijn jeugd met een moeder die zichzelf te gronde richtte en overleed aan een alcoholverslaving en een depressieve vader die uiteindelijk zelfmoord pleegde. Die gebeurtenissen zijn van grote impact geweest op Ryan’s leven en tevens ook op zijn muziek. De pijn die hij hiervan gehad heeft en misschien zelfs nog steeds ondervindt, hoor je heel goed terug in zijn muziek. Niet alleen in zijn teksten, maar meer nog in zijn breekbare, rauwe, hese stem die af en toe zelfs gebroken klinkt. De emotie spat er vanaf en hij stelt zich hiermee uitermate kwetsbaar op. Gelukkig heeft hij het lef om zich zo open te stellen, want het levert dikwijls juweeltjes van liedjes op.

Op zijn zeventiende liftte de van origine in Hobbs, New Mexico geboren Bingham naar Laredo, Texas om bij zijn vader (die op dat moment nog leefde) te gaan wonen en vanaf dat moment bracht hij zijn tijd door met bier drinken en rodeo rijden. Hij verdween een poosje naar Parijs en eenmaal terug in Texas bracht hij een aantal platen uit in eigen beheer en kwam daarmee onder de aandacht van het label Lost Highway Records. Het label bracht in 2007 zijn debuut ‘Mescalito’ uit. Dat album werd geproduceerd door Marc Ford, voormalig gitarist van The Black Crowes. Ook Ryan’s tweede plaat ‘Roadhouse Sun’ werd door hem geproduceerd. In 2010 nam Ryan ‘Junky Star’ op met zijn band The Dead Horses. Voor deze CD verscheen producer en singer-songwriter T Bone Burnett opnieuw ten tonele, met wie hij in 2009 al het liedje The Weary Kind schreef voor de soundtrack van Crazy Heart. ‘Junky Star’ behaalde plek nummer negentien van de Billboard Album 200 en nummer acht van de Billboard Rock Album Charts. Het is Bingham’s succesvolste release tot nu toe.

In 2012 beëindigde Ryan de samenwerking met zijn band The Dead Horses en bracht zijn vierde album ‘Tomorrowland’ uit onder zijn eigen label Axster Bingham Records. Tevens nam hij producer, songwriter en muzikant Justin Stanley (Prince, Leonard Cohen, Paul McCartney, Beck, Eric Clapton, Sheryl Crow) in de arm om hem te helpen met de productie. ‘Fear And Saturday Night’, zijn vijfde studioplaat werd geproduceerd door Jim Scott (Tedeschi Trucks Band, Wilco) en uitgebracht in 2015. Zijn nieuwste schijf, ‘American Love Song’, is geproduceerd door Charlie Sexton, de ex-gitarist van Bob Dylan.

‘American Love Song’ is een allegaartje van verschillende stijlen; bluesrock, honky-tonk, country, folk, Americana en pop. Je zou kunnen zeggen dat Ryan alle stijlen die hij eerder allemaal los van elkaar liet horen op zijn voorgaande vijf albums, nu gebundeld heeft op één plaat. De eerste drie songs zijn nietszeggende clichématig stampende bluesrock nummers die iedere bluesartiest had kunnen schrijven. Dat is jammer, want we weten inmiddels dat de achtendertig jarige singer-songwriter veel meer in zijn mars heeft. Op Lover Girl, de vierde track, hoor je voor het eerst weer de Bingham die je kent en die je wil horen. Het is een ingetogen melancholisch liedje dat gedragen wordt door een slide, Ryan’s akoestische gitaar en zijn prachtige kenmerkende rauwe stemgeluid. Verder wordt het mooi ingekeurd door minimaal gebruik van instrumenten. Het daarop volgende Beautiful And Kind is ook weer zo’n schitterende song met slechts vocalen en een akoestische gitaar. Situation Station had zo van Bob Dylan kunnen zijn. Niet alleen de melodie- en zanglijnen doen aan de artiest denken, maar ook de manier van zingen en de overduidelijke popinvloed in het liedje. Overigens is het wel een beetje naar Bingham’s maatstaven ingekleurd door toevoeging van een countrysnik en een Americana twist. Got Damn Blues en Hot House zijn dampende Delta blues nummers met een flinke bluesrock laag. Op Time For My Mind hoor je Dylan meets John Hiatt. What Would I’ve Become heeft ook een typische Hiatt feel, maar is tegelijkertijd ook een echte Bingham klassieker. Wolves, Blue, Stones, America en Blues Lady zijn diamantjes en weer van het kaliber kippenvel door Ryan’s mooie doorleefde rauwe, hese stem en het minimalistische gebruik van instrumenten die de nummers voorzien van een vette Americana klank. Het genre en de sound die Bingham het beste ligt.

Vijftien liedjes op één schijfje zijn er, helaas in het geval van ‘American Love Song’, toch minimaal vijf teveel. Het album is te divers en vormt daardoor geen lekker geheel. Het was beter geweest om drie verschillende platen op te nemen; eentje met uitsluitend bluesrock, eentje met Dylan-achtige country-pop liedjes en eentje met het onmiskenbare Americana geluid dat we van Bingham gewend zijn en die hem het allerbeste past. Vooral in het laatste geval was het een topplaat geworden die zijn debuut ‘Mescalito’ uit 2007 misschien wel had kunnen evenaren of zelfs overtreffen. Een gemiste kans.


Tracklist:
01. Jingle And Go
02. Nothin’ Holds Me Down
03. Pontiac
04. Lover Girl
05. Beautiful And Kind
06. Situation Station
07. Got Damn Blues
08. Time For My Mind
09. What Would I’ve Become
10. Wolves
11. Blue
12. Hot House
13. Stones
14. America
15. Blues Lady

Website: Ryan Bingham

Gerelateerde artikelen
Filter by
Post Page
Concert, Tour & Festival Nieuws
Sort by