Ruth Wyand & The Tribe Of One – Tribe Of One
Format: CD – Digital / Label: Bay Rat Records
Releasedatum: 22 oktober 2018

Tekst: Martin van der Velde

“One Man Bands”, ze bestaan al sinds jaar en dag. Binnen ieder genre en zeker ook binnen de blues komen we dit fenomeen tegen. Doctor Isaiah Ross, die we ook kunnen kennen onder de naam Doctor Ross The Harmonica Bossen Lester ‘Joe Hill’ Louis, die al eerder dan de Doctor naam had gemaakt, zijn vroege voorbeelden van deze stijl van musiceren. Nog steeds zijn er muzikanten die zich het liefst als One Man Band presenteren, Steve Hill, Ben Prestage en Benjamin ‘Son Of Dave’ Darvill zijn enkele gevestigde voorbeelden hiervan.
“One Woman Bands” daarentegen komen we veel minder vaak tegen, alleen al daarom is het leuk om Ruth Wyand & The Tribe Of One aan u voor te stellen. Ruth wordt op jonge leeftijd door haar nieuwe buurman Mr. Mac uit Durham NC op het spoor van de blues gezet. Door de zogenaamde White Flight, de migratie van inwoners met verschillende Europese achtergronden naar meer homogene wijken die door de ouders van Ruth geweigerd werd om aan deel te nemen, veranderde de buurt in korte tijd van een blanke naar een zwarte wijk.
Op een goede dag toen Ruth naar de bus liep om naar haar gitaar instructeur te reizen riep Mr. Mac “Ruthie go learn a blues song for me”. Zonder te begrijpen wat de buurman bedoelde vroeg ze haar leraar wat een blues song is. Deze vertelde haar dat het een langzame versie van Johnny B. Goode is. Ruth speelde het voor Mr. Mac, die er zichtbaar van genoot en haar vervolgens liet kennismaken met de muziek van Memphis Minnie, Big Mama Thornton, Hound Dog Taylor en zelfs Hank Williams, The Allman Brothers, Janis Joplin en Jimi Hendrix.
Ondertussen is ze een paar albums verder, ‘Distant Drums’ (2001), ‘Greetings From Your Far Away Girl’ (2008), ‘It’s Time For Me to Go’ (2012) en ‘Through The Bottle Neck’ (2016) verschenen net zoals het nieuwe album op het Bay Rat Records label.
Ruth Wyand trapt op ‘Tribe Of One’ af met het groovy gespeelde Bad Mojo. In het daarop volgende Break The Curse komen de percussie instrumenten iets beter tot zijn recht. Ruth Wyand wisselt slide (Better Off Alone, I Don’t Have Proof, 100 Proof en On The Porch With Etta) en fingerpicking style stukken (Help My Soul Survive, Love On The Line Blues en Mint Julep) af, waarop ze zichzelf afwisselend op akoestische dan wel elektrische gitaar begeleidt. Haar zangstem kent weinig expressie en blijft veelal iets te vlak klinken en ook qua spel blijft het kalm en binnen de lijntjes. Veelal eigen materiaal op ‘Tribe Of One’, slechts Blind Willie McTell (Bob Dylan), het instrumentaal gespeelde Mint Julep (Etta Baker) en Little Wing (Jimi Hendrix vallen onder de covers, waarbij vooral de keuze voor de laatste in het oog springt.
Op ‘Tribe Of One’ kiest Ruth Wyand voor de veilige modus, nergens gaat het echt spetteren, zowel qua zang als spel blijft het ingetogen en klein. Daarmee wil ik niet zeggen dat het geen goed album is, maar ik had op iets meer expressie en overtuiging gehoopt.


Tracks:
01. Bad Mojo
02. Break The Curse
03. The Last Nail
04. Better Off Alone
05. Help My Soul Survive
06. Till It`s  Safe To Go Outside
07. Blind Willie McTell
08. Love On The Line Blues
09. I Don’t Have Proof
10. 100 Proof
11. Little Wing
12. Broken Woman
13. Mint Julep
14. On The Porch With Etta

Website: Ruth Wyand