Rufus Black – Rise Up
Format: CD – Digital / Label: Rufus Black Records
Releasedatum: 18 augustus 2017

Tekst: Peter Marinus

Het is toch best wel opvallend hoe populair het bluesrock geluid van eind jaren 60/begin jaren 70 blijft. Kijk alleen maar eens naar de vele stoner rock bands, die helemaal gek zijn op het logge geluid van Black Sabbath of Mountain. Maar ook het geluid van de Engelse Free, Humble Pie en Bad Company duikt regelmatig op. Zoals op dit album van de Londense band Rufus Black. Een band dus en geen solo artiest.
De band bestaat uit zanger Gavin Conder, gitaristen Scott McKeon en Ben Jones, bassist Leighton Allen en drummer Russ Parker. Leuk om te vermelden is het feit dat Scott McKeon ook lid is van de band van nog een icoon uit de 60’s/70’s, Tom Jones!
Met deze band word je echt meegenomen in een tijdmachine naar de hoogtijdagen van de Britse bluesrock. Een grote rol hierbij speelt zanger Gavin Conder, die gezegend is met een stemgeluid, dat een mengeling is van de stemmen van Paul Rodgers, Steve Marriott en Frankie Miller. Wat een geweldige strot heeft die man!

De band trapt af met de brutale recht voor z’n raap rocker Shut Up. Dit nummer heeft, met name door de zang,  overduidelijke Free/Bad Company invloeden. In dit nummer duikt een nieuw begrip op, de “kreunende gitaarsolo”, kreunend onder alle emoties. Ook de bluesy ballad Make A Move staat bol van de Free invloeden, terwijl The Black Crowes ook goedkeurend toekijken.
Rufus Black trekt het Isley Brothers nummer It’s My Thing helemaal naar zich toe middels een funky rockende versie. Can’t Feel My Face is een cover van een mij onbekende Canadese singer-songwriter, The Weekend.  Dit nummer is echt de parel op dit album. Het nummer wordt compleet omgetoverd in een uitstekende Otis Redding-achtige soul ballad. Frankie “Fockin’” Miller zou trots zijn.
Ook Get What’s Mine is een cover van een mij onbekende artiest, zanger Jon Allen uit Winchester. Deze funky rocker klinkt als Frankie Miller in zijn hoogtij dagen. Whisky Town is een breekbare bluesy ballad waarin ook het geluid van de oude Fleetwood Mac doorsijpelt. I Just Want To Make Love To You is natuurlijk overbekend maar krijgt hier een gedurfde supervette funky behandeling. Gedurfd maar zeer zeker geslaagd met zang, die heel erg richting Steve Marriott trekt.
Ook Take Me To The River is natuurlijk overbekend van Al Green. Rufus Black komt hier met een lekker groovende versie, die niet echt verrast. Maar het is na Talking Heads natuurlijk erg lastig om nog met een verrassende versie van dit nummer te komen.
De afsluiter is het bluesy Rise Up, waarin ook wat gospel invloeden te bespeuren zijn. Ik moest beurtelings aan The Staple Singers en aan Bill Withers’ “Grandmas’s Hands” denken.

Ik ben zeer onder de indruk van dit album van deze Londense band. Wat nou retro rock? Rete goeie rock zal je bedoelen!!!

Tracklist:
01. Shut Up
02. Make A Move
03. It’s Your Thing
04. Still Haven’t Seen You Cry
05. Can’t Feel My Face
06. Get What’s Mine
07. Whisky Town
08. I Just Want To Make Love To You
09. Take Me To The River
10. Rise Up

Website: https://nl-nl.facebook.com/rufusblackband/