Recensie: Roy Buchanan – Lonely Nights: Live From My Father’s Place, Roslyn, New York 27th Sept 1977

Roy Buchanan – Lonely Nights:Live From My Father’s Place, Roslyn, New York 27th Sept 1977
Format: CD / Label: Silver Dollar Records
Releasedatum: 12 mei 2017

Tekst: Peter Marinus

Het verhaal van Roy Buchanan is eén van de droevigste uit de muziekgeschiedenis. Hij werd geboren in Ozark, Arizona in 1939 als zoon van een vader, die zowel boer als dominee was. Het was dus niet zo verwonderlijk dat Roy al vroeg in aanraking kwam met de gospel. Door het luisteren naar allerlei R &B radiostations kwam daar ook nog eens een fascinatie voor de blues bij. Al snel begon hij met gitaar spelen en hij was gek van het geluid van de Fender Telecaster waar hij dan ook trouw aan bleef.
Roy verhuisde naar Los Angeles waar hij onder de hoede van R & B gigant Johnny Otis kwam. In de 50’s vormde Roy zijn eigen band The Heartbeats, die o.a. Dale Hawkins (“Suzy Q”) begeleidde. In de 60er jaren verhuisde Roy naar Canada waar hij in de band van de rockabilly zanger Ronnie Hawkins speelde. Even later ontstond de band the Snake Stretchers. Tijdens deze periode begon zijn gitaarstijl al behoorlijk op te vallen. Zo werd hij uitgenodigd om bij de Rolling Stones te komen spelen, hetgeen hij weigerde. Hij koos voor een solo carrière en werd in 1971 getekend door het Polydor label. Hij nam menig album op en werd in de loop der jaren de muziekbusiness meer dan beu omdat hij  het idee had dat de platenmaatschappijen hem in een meer mainstream hoekje wilden drukken. Tussen 1981 en 1985 stapte hij even uit de muziek wereld.
In 1985 werd er getekend bij het blueslabel Alligator Records en Roy werd populairder dan ooit. Lang mocht hij hier niet van genieten want in 1988 werd hij opgepakt wegens openbare dronkenschap. Dat is op zich natuurlijk niet zo’n ramp ware het niet dat Roy zichzelf in zijn cel opknoopte en overleed.

En nu is er dan dit live album met opnames die gemaakt werden voor het radiostatin WKIR-FM Radio. Het album ‘Loading Zone’ was net uitgebracht met medewerking van o.a. jazzrock bassist Stanley Clarke. Vreemd genoeg staat er maar één nummer van dat album op dit live album. En dat is dan de cover van het Booker T & the MG’s nummer Green Onions.
De geluidskwaliteit van deze opnames is niet optimaal maar daar valt mee te leven. Roy’s gitaarspel knalt er gelukkig even goed uit. En man, wat kon hij spelen!!  Zijn gitaar piept, fluit, knarst en scheurt er onbehoorlijk hard op los. De begeleidingsband is anoniem maar een kniesoor die daar op let zolang er iemand zo gitaar staat te spelen als Roy Buchanan.
De cover van het Al Green nummer I’m A Ram is een heerlijk groovend nummer waarin de Telecaster er lustig op los snerpt. De cover van Bill Doggett’s Honky Tonk is daarentegen rommelig waarin Roy’s gitaar als reddende engel optreedt. Since You’ve Been Gone is een slowblues die nog stamt uit the Snake Stretchers periode. Hier wordt pijnlijk duidelijk dat Roy toch een betere begeleidingsband had verdiend.
De hoogtepunten van dit album zijn de pittige boogie uitvoering van de blues classic Further On Up The Road waarin Roy constant messcherpe gitaar injecties uitdeelt en de opwindende shuffle I’m Evil, die wel wat van “Hoochie Coochie Man” weg heeft. Roy gaat hier helemaal los op zijn gitaar.
Het prijsnummer is echter Roy’s eigen klassieker The Messiah Will Come Again. Een prachtige ballad waarbij blijkt hoe goed Gary Moore naar dit nummer heeft geluisterd in zijn “Still Got The Blues” periode.

De liefhebbers van Roy Buchanan en van bluesrock gitaristen hebben er weer een prima, sfeervol live album bij.

Tracklist:
01. I’m A Ram
02. Honky Tonk
03. Since You’ve Been Gone
04. Further On Up The Road
05. Delta Woman
06. Slow Down
07. I’m Evil
08. Lonely Nights
09. Green Onions
10. The Messiah Will Come Again

Website: https://en.wikipedia.org/wiki/Roy_Buchanan

11 september 2017|Categories: Recensies|Tags: |0 reacties

We horen graag je mening! Voeg reactie toe