Recensie: Roxi Copland – Bad Decision

Roxi Copland – Bad Decision
Format: CD / Label: Eigen Beheer
Releasedatum: 16 juni 2017

Tekst: Peter Marinus

Even voorstellen: singer-songwriter Roxi Copland uit the Pacific Northwest, USA. Tegenwoordig woonachtig in Milwaukee trouwens. Hoewel dit al haar vierde album is zal dit album voor de meesten onder ons de eerste kennismaking met Roxi Copland zijn.
Roxi is een zeer veelzijdige tante met een stem waarin je jaren van ervaring terug kunt horen. Rokerig, warm, zelfs sensueel. Op dit album komen verschillende stijlen aan bod. En toch is dit niet storend want de kwaliteit van zowel de nummers als de begeleiding blijft telkens hoog.
Ik zal de nummers, en dus ook de stijlen, eens langs laten komen.

Bad Decision is een bluesy pianojazz nummer, waarin je duidelijke Mose Allison invloeden kunt terug horen. Een lekkere lome swinger. In Poison Ivy komt de funk aan bod. Wel een jazzy soort funk met een New Orleans gevoel. Zelfs  Steely Dan invloeden komen langs in dit nummer. Love Me Out Loud vermengt blues, jazz en country met elkaar. Het warm ronkende orgel en de glijdende steelgitaar zorgen voor een perfecte ondergrond voor de sensuele stem van Roxi, die haar uitnodiging hierdoor wel erg aanlokkelijk maakt. De funk keert weer even terug in de hoekige luie grooves van What’s That You Say.
Ik ben aan het denken geslagen sinds ik het dixieland-achtige If Heaven Don’t Play No Music heb gehoord. Roxi verbindt er gelijk een conclusie aan vast…”If heaven don’t play no music, Lord, just let me be”. Door dit nummer ben ik mij toch ook gaan afvragen of er daarboven muziek zal zijn….het zal toch niet dat….. Gelukkig verdwenen mijn overpeinzingen uit het zicht bij het beluisteren van het volgende nummer, Rise Above, met wederom die lekkere relaxte funky grooves.
Last Stand deed mij vreemd genoeg denken aan een bluesy versie van het Beatles nummer “Let It Be”. Vooral de warm glijdende steel gitaar steelt hier de show. Bij House Of Mirrors dacht ik in eerste instantie dat ik per ongeluk een lp van Herb Alpert & The Tijuana Brass had aangezet. Gelukkig ging het nummer al snel over in een loom bossa nova nummer.
Roxi blijkt ook met popnummers uit de voeten te kunnen. Zo klinkt het jazzy I’m Sure It’s Me zeer sensueel en heeft Thirteen Corners door zijn orgel zelfs overeenkomsten met de muziek van The Band.
De afsluiter What Were You Thinkin’ is een dixieland nummer met een Las Vegas geluid. En dan ga je automatisch denken aan zangeressen als Liza Minnelli of Bette Midler. En verrassend genoeg blijkt Roxi ook deze stijl met gemak aan te kunnen.

Ik heb mij prima vermaakt bij het beluisteren van dit album van een zeer veelzijdige artieste. Als je van zangeressen als Maria Muldaur, Tracy Nelson of zelfs Bette Midler houdt, zou ik dit album zeker eens gaan beluisteren!

Tracklist:
01. Bad Decision
02. Poison Ivy
03. Love Me Out Loud
04. What’s That You Say
05. If Heaven Don’t Play No Music
06. Rise Above
07. Last Stand
08. House Of Mirrors
09. I’m Sure It’s Me
10. Thirteen Corners
11. What Were You Thinkin’

Website: Roxi Copland

2017-07-19T14:20:29+00:00 19 juli 2017|Categories: Recensies|Tags: |0 reacties

We horen graag je mening! Voeg reactie toe