Recensie: Ron Spencer Band – Into The Blue

Ron Spencer Band – Into The Blue
Format: CD – Digital / Label: Real Gone Records
Releasedatum: 1 september 2018

Tekst: Peter Marinus

Bij sommige albums weet je al na het beluisteren van het eerste nummer dat het goed zit. Zo ook bij dit album van de Amerikaanse Ron Spencer Band. Hun geluid doet je namelijk terugdenken aan de de beginjaren van The Fabulous Thunderbirds, Ronnie Earl en Duke Robillard.
Ron Spencer zit al zo’n 25 jaar in het bluesvak. Hij debuteerde in 1996 met zijn toenmalige band The Nite Crew met het album ‘Burnin’ Desire’ en werd in 1998 door de Blues Revue uitgeroepen tot “best unsigned act”. Ook speelde Ron in de bands van ondermeer Big Time Sarah en Kim Lembo.
Daarna ging hij verder als Ron Spencer & Jumpstart met wie hij drie albums opnam en nu is er dus de Ron Spencer Band, die naast Ron bestaat uit zanger Mark Gibson, bassist Bob Purdy en drummer Ross Moe. Op het album doet ook nog een uitstekende pianist mee, wiens naam mij jammer genoeg onbekend is.

De mannen gaan gelijk van start met de ongecompliceerde bluesrocker Closer To The Bone, een nummer in de beste Thunderbirds traditie met rauw snijdende gitaarwerk en bluesy zang. (I’m Doin’) Ah-Ight is een loom pompende shuffle met een rockende piano en bijtend priemend gitaarwerk. Addicted To You heeft dezelfde lome broeierige groove als “Suzie Q” van Creedence Clearwater Revival. Een prettige voortrockende shuffle met een bijtende gitaarsolo van Ron. Cadillac Walk kennen we van Mink Deville maar werd geschreven door Moon Martin. Het nummer krijgt hier een hoekige rauwe versie met rauwe slide en rockende piano. Blind, Crippled & Crazy is o.a. bekend van soullegende O.V. Wright en is in de handen van Ron een luchtig groovende soulblues waarin blijkt dat Mark Gibson ook het soul werk prima aankan. So Wrong For Each Other is een luie bluesrumba, die uitnodigt tot (langzaam) heupwiegen en waarin Ron de korte bijtende gitaarinjecties verzorgt. It’s Time is een jazzy shuffle in de beste Duke Robillard traditie met vlammend gitaarwerk van Ron.
Callin’ To Me is een krachtig swingend soulbluesnummer met een Stax-achtig geluid, zoals de Fabulous Thunderbirds in een ver verleden al deden met Sam & Dave’s “Wrap It Up”. De band blijkt ook behoorlijk spetterend te kunnen rocken in Fine, Fine Woman. Een nummer met een ongelooflijke drive. Full power blues! De pianist rockt zijn vingers blauw, bijgestaan door Ron’s krachtig twangende gitaar.
De afsluiter komt in de vorm van de hoekig stotende shuffle Cold Outside met een loom swingend refrein.

Hier ga ik absoluut niet moeilijk over doen want dit album van de Ron Spencer Band is een ouderwets goed bluesrock album!


Tracklist:
01. Closer To The Bone
02. (I’m Doin’) Ah-Ight
03. Addicted To You
04. Cadillac Walk
05. Blind, Crippled & Crazy
06. So Wrong Forf Each Other
07. It’s Time
08. Callin’ To Me
09. Fine, Fine Woman
10. Cold Outside

Website: Ron Spencer Band

12 november 2018|Categories: Recensies|Tags: |0 reacties

We horen graag je mening! Voeg reactie toe