Recensie: Rodney Crowell – Acoustic Classics

Rodney Crowell – Acoustic Classics
Format: CD – Vinyl – Digital / Label: New West Records
Releasedatum: 13 juli 2018

Tekst: Paul Op den Kamp

Ooit zongen The Who de hoop te hebben om te sterven voordat ze oud werden. Dit in een tijd toen het niet gewoon was om een muzikale carrière te hebben die decennia besloeg, des te interessant hoe dit veranderd is. In het huidige muzieklandschap bestaat het nieuwe album van een oudgediende naast de hippe nieuwkomer. Rodney Crowell combineert dit gegeven op zijn eigen manier. Een gevestigde artiest die veel liedjes voor andere artiesten schrijft, deze parels uit zijn eigen werk heeft hij nu zelf op de plaat gezet.

Maar eerst het verleden om het heden te begrijpen. Crowell geboren en getogen in Texas, begon begin jaren zeventig aan zijn carrière. Eerst als liedjesschrijver voor anderen, daarna als bandlid van Emmylou Harris en nog later producer & solo artiest. Eind jaren tachtig kende hij op eigen naam grote successen met de albums ‘Diamonds & Dirts’ en ‘Keys tot the Highway’ en in 2013 verscheen zijn album ‘Emmylou Harris & Rodney Crowell – Old Yellow Moon’. en in 2017 ‘Close Ties’. Muzikaal bevindt hij zich ergens tussen een Johnny Cash en Ry Cooder. Blues en country aangevuld met een vleugje popmuziek.
Toevallig was Crowell enkele jaren getrouwd met de dochter van The Man in Black. Een gegeven dat hij deelt met Nick Lowe (bekend als producer voor Elvis Costello en zijn eigen albums). De houding waarmee beiden heren zich in hun huidig werk positioneren als ‘eminence grice’ is haast identiek.

Zoals gezegd op dit album brengt Crowell liedjes die hij schreef maar door anderen zijn opgenomen, niet zelden waren dit binnen de country/blues wereld grote hits. Zijn eigen versies  zijn redelijke kale liedjes; gitaar aangevuld met een bescheiden begeleiding van viool,bas en drums. Pure Americana van een man die een aandeel heeft gehad in het ontstaan van dit genre. Zijn samenwerkingen met Emmylou Harris en Rosanna Cash hebben het country genre verbreed en versmolten met blues & pop invloeden. Mooi ook hoe zijn oude(re) stem een eigen klankkleur toevoegt. De man is 67 jaar oud en dit maakt zijn stem net wat roestiger en kwetsbaarder.
Als er dan toch een minpuntje te noemen is. Het gebruik van een volledige band op de ‘rock’ nummers had het geheel wat feestelijker gemaakt. De snelle liedjes hebben zelfs in hun up tempo iets pastoraals, iets dat de feestvreugde drukt.

Een artiest die liedjes van dit niveau aan andere geeft, daarvan weet je ‘dit is een groot talent’. Een album met nieuw werk of een Acoustic Classics II mag wat mij betreft snel verschijnen.


Tracklist:
01. Earthbound
02. Leaving Louisiana In The Broad Daylight
03. Anything But Tame
04. Making Memories Of Us
05. Lovin’ All Night
06. Shame On The Moon Redux
07. I Couldn’t Leave You If I Tried
08. She’s Crazy For Leaving
09. After All This Time
10. Tennessee Wedding
11. Ain’t Living Long Like This
12. Please Remember Me

Website: Rodney Crowell

27 augustus 2018|Categories: Recensies|Tags: |0 reacties

We horen graag je mening! Voeg reactie toe