Recensie: Rod Piazza – His Instrumentals

Rod Piazza – His Instrumentals
Format: 2CD – Digital  / Label: Rip Cat Records
Releasedatum: 20 juli 2018

Tekst: Gerrit Schinkel

De Amerikaanse bluesharmonicaspeler en zanger Rod Piazza is geboren op 18 december 1947, Riverside, California. Zijn eerste muziekinstrument is de gitaar. Hij is dan pas zeven jaar. Midden jaren ’60 van de vorige eeuw formeert hij zijn eerste band, The House of DBS, die later omgedoopt wordt in The Dirty Blues Band. Deze band brengt twee albums uit. In 1968 richt Piazza Bacon Fat op. In deze band, waarvan twee albums verschijnen, is ook mondharmonicaspeler George Smith, het grote voorbeeld van Rod Piazza, actief. Na het uitbrengen van zijn soloalbum ‘Bluesman’ (1974), richt hij in 1975 The Chicago Flying Saucer Band op, die later als The Mighty Flyers door het leven zullen gaan. Deze band brengt in 1981 hun eerste album uit, ‘Radioactive Material’. Piazza toert met de The Mighty Flyers maar neemt ook onder eigen naam en met “MFBQ” (“Mighty Flyers Blues Quartet”) verder albums op. Als gast is Piazza te horen op meer dan twintig albums (met o.a. George “Harmonica” Smith, Charlie Musselwhite, Gary Wright, Pee Wee Crayton, Doug MacLeod, Smokey Wilson en Kid Ramos). Rod Piazza heeft vier keer een ‘Blues Music Award’ in de wacht gesleept als ‘Band of the Year’ en maar liefst drieëndertig! BMA nominaties.

Vorige maand verscheen er een dubbel cd met vierentwintig instrumentals die Rod Piazza in de periode 1986 – 2014 heeft opgenomen met de verschillende line-ups van The Mighty Flyers. Songs die eerder verschenen op ‘Harpburn’ (1986), ‘So Good To Have The Blues’ (1988), ‘Blues In The Dark’ (1991), ‘Alphabet Blues’ (1992), ‘Tough And Tender’ (1997), ‘Here And Now’ (1999), ‘Beyond The Source’ (2002), ‘Keepin’ It Real’ (2004), ‘California Blues’ (2006), ‘TrillVille’ (2007), ‘Soul Monster’ (2009), ‘Almighty Dollar’ (2011) en hun meest recente album ‘Emergency Situation’ (2014). Naast deze tracks staan er twee nooit eerder uitgebrachte tracks op uit 1994 (Live at BB King’s Blues Club).

Het dubbelalbum ‘His Instrumentals’ is een prachtige staalkaart van de grote kwaliteiten van Rod Piazza als mondharmonicaspeler. In de stijl van Little Walter, Sonny Boy Williamson en George ‘Harmonica’ Smith, om maar eens een paar illustere grootheden te noemen, blaast de ‘wizard of the West Coast harp’ zich ‘verschroeiend’ en met groot enthousiasme door zijn repertoire. Veel stijlen komen voorbij. Zoals keiharde Chicago blues (The Upsetter, The Bounce, Cold Chill).
Opwindende jumpblues (Harpburn, Snap Crackle Hop, Harpthrob). Lekkere jazzy-achtige songs (Stratospheric, Westcoaster, Ju Ju Cocktail, Colored Salt). Prachtige slowblues (Nite’s End, Ghostin’). Stomende boogies (Scary Boogie, The Teaser, Con-Vo-Looted).
Kortom, Rod Piazza is op de mondharp van alle markten thuis.   

Conclusie:
Rod Piazza is al decennia lang een fenomeen op de mondharmonica.


Tracks cd 1
01. The Upsetter
02. 4811 Watsworth
03. Stratospheric
04. Harpburn
05. Ghostin’
06. The Bounce
07. Scary Boogie
08. Snap Crackle Hop
09. West Coast Midnight Blues
10. Greasy Foot
11. Devil’s Foot
12. Deep Fried

Tracks cd 2:
01. The Teaser
02. Westcoaster
03. Cold Chill
04. Harpthrob
05. Ju Ju Cocktail
06. The Eliminator
07. Nite’s End
08. Frankenbop
09. Colored Salt
10. Con-Vo-Looted
11. Expression Session
12. Soul Monster

Website: Rod Piazza

27 augustus 2018|Categories: Recensies|Tags: |0 reacties

We horen graag je mening! Voeg reactie toe