Recensie: Rockklassiekers – Cream (Boek)

Rockklassiekers – Cream
Jaap van Eik / Uitgeverij Verbum / ISBN : 9789074274982
Releasedatum: 01 mei 2018

Tekst: Stan van der Lugt

Medio 1966 sloegen drie jonge Britse topmuzikanten, Eric Clapton (gitaar, zang), Jack Bruce (zang, bas, harmonica) en Ginger Baker (drums) de handen ineen. Ze vormden een powertrio dat een explosief mengsel van geïmproviseerde blues en psychedelische rock brouwde. In ruim 2 jaar tijd wist Cream de muziekwereld op zijn kop te zetten. Op de plaat met originele composities (wie kent White Room niet?) en op het podium lange bluesy improvisaties met adembenemende solo’s. Uiteindelijk maakte Cream in de VS de weg vrij voor supergroepen als Led Zeppelin en Black Sabbath.

In de serie Rockklassiekers verschenen al eerder biografieën over onder meer Kayak, Elvis en Black Sabbath. Nu verschijnt er in deze reeks een boekwerk over Cream. De auteur is ex-muzikant en freelance muziekjournalist Jaap van Eik die al eerder schreef over Deep Purple en Focus voor Rockklassiekers.

Dit is niet het eerste boek over Cream. Zo verschenen er al enkele Engelstalige biografieën (o.a. door Dave Thompson en Chris Welch) en in de afzonderlijke (auto)biografieën van de drie hoofdrolspelers is vanzelfsprekend ook aandacht besteed aan Cream. Naar mijn weten is dit de eerste Nederlandstalige biografie.

Jaap van Eik tekent het verhaal van Cream allemaal keurig op. Van het prille begin tot het onvermijdelijke einde. Niets blijft onbeschreven, waaronder de ruzies tussen Bruce en Baker, die Eric Clapton tot wanhoop dreven. De grote populariteit, met name in de VS, komt natuurlijk aan bod maar het succes had ook een keerzijde. De slopende ellenlange tournees putte de bandleden uit en zou uiteindelijk tot de ondergang van Cream leiden. In de laatste hoofdstukken lezen we alles over de nasleep, waaronder de reünies van 1993 en 2005.

Jaap van Eik heeft een vlotte schrijfstijl en beziet alles met de nodige humor waardoor het verhaal smeuïger wordt. De lezer hoeft geen nieuwe feiten of inzichten te verwachten maar dat heeft geen afbreuk gedaan aan de paar uurtjes leesplezier dat ik heb gehad. Wanneer je eenmaal aan het boek begint is wegleggen geen optie want het leest als een spannende schelmenroman. Het boek bevat verder heel aardige foto’s en een discografie.

Dit elfde deel in de serie Rockklassiekers is een waardevolle toevoeging in een toch al hele leuke reeks.

18 juni 2018|Categories: Recensies|Tags: , |1 reactie

Eén reactie

  1. carla 19 juni 2018 om 13:32 - Antwoorden

    heb de 2-delige docu gezien over Clapton – geweldig genoten, en nog meer bewondering voor hem gekregen, gezien alles wat hij nu doet !!!

We horen graag je mening! Voeg reactie toe