Rock Candy Funk Party - Groove Is King

ROCK CANDY FUNK PARTY – GROOVE IS KING + INTERVIEW TAL BERGMAN
Format: CD / Label: Provogue/Mascot / Datum Release: 31 Juli 2015

29 juli 2013 sprak Blues Magazine met Tal Bergman over een nieuw project dat volgens de producer/drummer absoluut alle aandacht verdiende. Met enkele muzikale vrienden had hij al diverse malen in de muzikale jazz-hotspot Baked Potato te Los Angeles laten horen waar het hem allemaal om te doen was: namelijk de jazz- funk zoals die in de jaren 70 en 80 gespeeld werd, nieuw leven inblazen. Met een knipoog naar Miles Davis’ live-album ‘We Want Miles’, presenteerde Bergman ‘We Want Groove’. Ondanks zijn drukke werkzaamheden als drummer bij Joe Bonamassa slaagde hij er in om, wederom omringd door een sterbezetting, de opvolger op te nemen. De enorm enthousiaste muzikant wilde onlangs, op twee dagen na precies twee jaar later, dolgraag alles aan ons vertellen over zijn tweede worp met de titel ‘Groove Is King’…

Tekst: Jeroen Bakker

“We hebben de presentatie van het album drie avonden achter elkaar gevierd in The Baked Potato. De club is nogal klein, er passen maximaal honderd mensen in, en we wilden het toch met zoveel mogelijk gasten delen”, aldus de uitgelaten Bergman. “The Baked Potato is een geweldig leuke club waar alle muziekliefhebbers bij elkaar komen. Je komt er bijvoorbeeld drummer Chad Smith tegen van The Red Hot Chili Peppers maar ook gitarist Albert Lee of bandleden van Gov’t Mule”.

Bij de presentatie waren bassist Mike Merritt, bekend van Conan O’Brien/Levon Helm’s Midnight Ramble/Johnny Copeland/Johnnie Johnson, gitarist Ron DeJesus, mede-oprichter van RCFP, toetsenisten Renato Neto en Fred Kron, percussionist Daniel Sadownick en stergitarist Joe Bonamassa aanwezig. Muzikanten die ook allemaal betrokken waren bij de opnamen in de studio van het album. In tegenstelling tot zijn voorganger die grotendeels in het teken stond van jazz-funk, bevat ‘Groove Is King’ een moderner, meer dansbaar geluid met gelaagde grooves. Opvallend zijn deze keer de bijdragen van trompettist Randy Brecker en ZZ Top’s Billy Gibbons die het album als ‘Mr. Funkadamus’ met zijn kenmerkende zware stem als een DJ aan elkaar kletst. De samenwerking met Billy Gibbons is volgens Bergman helemaal niet zo exceptioneel. “In een stad als L.A. is het heel normaal dat je elkaar als muzikant ergens tegen het lijf loopt en nog dezelfde dag met elkaar in een studio of op een podium belandt. Ik denk dat veel mensen verrast zijn hem op dit album aan te treffen omdat je hem natuurlijk met het ruige ZZ Top-geluid associeert maar het is simpelweg omdat Billy het heel leuk vindt wat wij doen. Hij is veelzijdiger dan je wellicht zou denken. Er komt binnenkort een solo-album van hem uit waarop zelfs Latin-invloeden te horen zullen zijn. Toch iets wat je niet snel van hem verwacht”.

Bergman heeft als sessie-drummer met veel grote namen uit de meest uiteenlopende stijlen gewerkt. Op zijn CV vinden we bijvoorbeeld Chaka Khan, Billy Idol, Herb Alpert, Simple Minds en LL Cool J. Maar vooral met Rod Stewart’s vertolkingen uit ‘The Great American Songbook’ is groot succes geboekt. Er zijn miljoenen albums van verkocht. Hij bekent trots te zijn op alle dingen die hij tot nu heeft gedaan: “En ik heb er ook nog eens veel goede vrienden aan overgehouden”. Toch lijkt het er sterk op dat hij zich met RCFP pas echt als een vis in het water voelt. “We inspireren elkaar. Iedereen komt met bepaalde ideeën en respecteert elkaars mening. Niemand is bang om een uitdaging aan te gaan”.

Uiteraard speelt de naamsbekendheid van gitarist Joe Bonamassa een voorname rol in de promotie-campagne van het instrumentale funk-collectief maar Bergman ziet ook een nieuw publiek dat interesse toont in deze muziek. Hij benadrukt dat Bonamassa op dit album niet eens zozeer als solo-gitarist excelleert maar nog veel meer als rhythm-gitarist, een kwaliteit die nog wel eens onderschat wordt. Met het swingende funky maar ook het relaxte cooljazz koperwerk op dit album wordt bijvoorbeeld ook de liefhebber van het Brecker Brothers-geluid bereikt. Zo kunnen fans van Weather Report hun hart ophalen bij beluistering van ‘Uber Station’ maar zal het jonge rockpubliek iets meer voelen bij ‘The Fabulous Tales Of Two Bands’ waarin een duidelijke verwijzing zit naar ‘Firestarter’, een hit van The Prodigy uit 1997. Interessant is bovendien de smaakvolle vertolking van Peter Gabriel’s ‘Digging In The Dirt’, met het groovende gelaagde bas/gitaar/drums en toetsenwerk waar al eerder naar werd verwezen. “Het idee kwam van Joe”, aldus Bergman die daarnaast aangeeft het een geweldige uitdaging te hebben gevonden om de concurrentie aan te gaan met een produktie van Peter Gabriel.
“Onze invloeden zijn al van langer geleden maar we proberen het wel degelijk eigentijds te laten klinken. We hebben de 70’s, 80’s en ook een beetje 90’s naar 2015 getrokken zeg maar”. Het is een concept waar bands als Daft Punk tegenwoordig ook succes mee hebben maar het grote verschil met RCFP is dat er gespeeld wordt met echte instrumenten door echte muzikanten. Belangrijk is dat een band met zoveel getalenteerde muzikanten elkaar de ruimte gunt om te spelen. Juist voor de hoorn-sectie pakt dit geweldig uit maar ook bij de anderen spat het speelplezier er duidelijk van af. 99% is puur op gevoel en instinct tot stand gekomen. Ingewijden durven zelfs te beweren dat er in de studio zelfs gecommuniceerd werd met de instrumenten. Leuk feitje is dat de opnamen hebben plaatsgevonden in een voormalige studio van Kenny Rogers. De Lion Share Studio is ooit zelfs het decor geweest voor ‘We Are The World’ van USA For Africa.
Het album is grotendeels live opgenomen. Volgens Bergman ligt daar nu juist de kracht van de band: “Er wordt met het hart gespeeld”.

Heel graag zou Bergman met deze band naar Europa gaan om dit te bewijzen en de muziek van RCFP live te presenteren. “Het grootste probleem is echter dat alle agenda’s op elkaar afgestemd dienen te worden”. Hij is zich er terdege van bewust dat er niet een heel grote doelgroep bereikt zal worden maar dat men in Europa wel degelijk openstaat voor deze muziek lijdt volgens hem geen twijfel. “Er is al gesproken over een festival als North Sea Jazz. Dat zou een geweldig podium zijn voor ons. Het probleem met muziek als deze is dat het commercieel maar weinig interessant is. Het is mijn hoofddoel om het aan een groter publiek te laten horen omdat het al lange tijd in de vergetelheid is geraakt. Mijn gedachte is dat RCFP, weliswaar in een wisselende samenstelling, nog vele jaren meegaat en niet alleen live in de kleine clubs van Los Angeles te zien kan en mag zijn”.

Ondanks de grote hoeveelheid muzikale virtuositeit en ideeën is men er op ‘Groove Is King’ weer heel erg goed in geslaagd om de band als een strakke eenheid neer te zetten. Iets wat juist in dit genre van essentieel belang is. Nergens is ook maar enige vorm van ego-tripperij te bespeuren. Juist omdat alle bandleden met eigen creatieve input hebben bijgedragen aan de totstandkoming van het album merk je dat iedereen ontzettend trots is op het eindresultaat. ‘Groove is King’ is er een in de categorie ‘voor en door liefhebbers’. Wij staan te popelen om deze funk-experience ook eens te mogen ervaren. Tot die tijd zullen we het met dit album moeten doen.

Wat is er dan mooier om af te sluiten met een citaat van Randy Brecker: “Buy this record, cause it’s cooking, smoking and funking!”.

Tracklist:
1) Introducing The Master Of Ceremonies Mr. Funkadamus
2) Groove Is King
3) Low Tide
4) Uber Station
5) East Village
6) If Six Was Eight
7) Cube’s Brick
8) And Now A Word From Our Fine Sponsors With Mr. Funkadamus
9) Don’t Be Stingy With The SMPTE
10) C You On The Flip Side
11) Digging In The Dirt
12) Don’t Funk With Me
13) The 6 Train To The Bronx
14) Rock Candy
15) Mr. Funkadamus Thanks All The Senors But Especially The Senoritas
16) The Fabulous Tales Of Two Bands

www.rockcandyfunkparty.com


Ook op Blues Magazine ...