Robert Sin And The Huckleberries – Dot On The Map
Format: CD – Digital / Label: Sound Effect Records
Releasedatum: 1 maart 2019

Tekst: Peter Marinus

Robert Sin is een zanger-gitarist uit Arta, Griekenland. Hij nam samen met zijn band The Sinners de EP ‘Death & Other Misdemeanors’ op waarna de band al gauw uiteen viel.

Na een kortstondig verblijf in de band She Tames Chaos richtte hij in 2015 de band The Huckleberries op samen met Stelios Habipis (gitaar), Dimitris Bouroussas (drums), Thodoris Karampalis (toetsen) en Evi Hassapides Watson (bas).
Hun debuutalbum ‘…And The Ghosts In Between’ verscheen in 2016 en nu is het tijd voor het nieuwe album van Robert Sin And The Huckleberries.

In het geluid van deze band is de constante strijd tussen angst en hoop constant aanwezig. Het is daarom niet vreemd dat het geluid van de band als breekbaar, ingetogen, melancholiek en beklemmend omschreven kan worden. Muzikale invloeden als Nick Drake, Neil Young en de eerste albums van John Cale duiken veelvuldig op.

Het album start met het breekbare en ingetogen Some People. Robert heeft een gekweld, soms gebroken, stemgeluid die op zijn plek is in dit triest klinkende nummer met zowel zacht huilend als rauw priemende gitaarpartijen. Toch is de boodschap van dit nummer wel positief. Je moet alle ellende loslaten!
In een stampend woud van borrelende keyboardgeluiden opent het afwisselend tintelende en melancholische Age Of Stars. Opnieuw een breekbaar nummer waarin ook plaats is voor een krachtig rauw rockgeluid. De titel belooft het al. Blue Tomorrows is een tere ballad met een goed voorbeeld van de strijd tussen angst en hoop, die muzikaal zeer fraai verbeeld wordt in een dromerig, intiem zwevend nummer.
I Have A Friend begint weinig positief met de regels “I don’t wanna face the world today, don’t wanna see anyone”. Gelukkig blijkt Robert in deze melancholische mix van folk en country een vriend(in) te hebben, die hij nauwelijks ziet maar die er wel is als hij haar nodig heeft.
In het folky Jesus On The Tree zit een 60’s Dylan geluid, vooral door de harmonica. Het gebroken stemgeluid van Robert doet daarnaast ook nog eens aan Neil Young denken. False Pattern Recognition is een beklemmende pianoballad met traag galmende piano akkoorden. Meng het geluid van John Cale’s “Fear” eens met de vroege ballads van Neil Young om een idee te krijgen hoe deze ballad klinkt.
Ook Away We Go is een ballad maar dan van een zeer fragiel soort met een prachtige sfeervolle pianopartij. Het nummer ontwikkelt zich langzaam tot een loom Neil Young & Crazy Horse-achtig nummer.
Na de breekbare akoestische ballad Midwest ziet Robert zichzelf in de afsluiter Point Of No Return slechts als een stipje op de kaart, die je pas goed ziet als je een stapje terug doet. Uiteindelijk gaat Robert in dit op zich sprankelende folknummer voor zichzelf op de vlucht om nooit meer terug te komen.

Robert Sin & The Huckleberries mogen nu misschien nog een stipje op de muzikale kaart zijn maar gezien het gebodene op dit zeer indrukwekkende album zullen ze binnen no time uitgroeien tot een gigantische vlek!


Tracklist:
01. Some People
02. Age Of Stars
03. Blue Tomorrows
04. I Have A Friend
05. Jesus On The Tree
06. False Pattern Recognition
07. Away We Go
08. Midwest
09. Point Of No Return

Website: Robert Sin