Recensie: Robert Connely Farr & The Rebeltone Boys – Dirty South Blues

Robert Connely Farr & The Rebeltone Boys – Dirty South Blues
Format: CD – Digital / Label: Eigen Beheer
Releasedatum: 22 september 2018

Tekst: Peter Marinus

Robert Connely Farr is een singer-songwriter, die opgroeide in Bolton, Mississippi, de thuisbasis van Charley Patton & The Mississippi Sheiks. Tegenwoordig woont hij in Vancouver, Canada., Robert treedt zowel solo op als als lid van de Southern rockband Mississippi Live & The Dirty Dirty, een band, die drie albums en één EP achter hun naam heeft.
In 2017 ontmoette Robert bluesmuzikant Jimmy “Duck” Holmes en werkte een tijdje met hem samen. Het resultaat van die samenwerking is nu op dit album te vinden. Robert wordt daarop bijgestaan door producer Leeroy Stagger en The Rebeltone Boys, die bestaan uit sologitarist Evan Uschenko, bassist Tyson Maiko, drummer KyleHarmon en toetsenist Michael Ayotte.

Op het album is een mix te vinden van bluesy Southern rock en Americana. Vrijwel alle nummers zijn voorzien van een zeer broeierig, rauw geluid. De rauwe stem van Robert doet flink aan die van Gregg Allman denken wat de Southern rock connectie alleen nog maar groter maakt.

Dat is gelijk te horen in de opener Ode To The Lonesome. Een broeierig voortslepend nummer met sprankelend gitaarwerk en prima rauwe zang van Robert. De sfeer blijft broeierig in de loom pompende bluesrock van Dirty South Blues met smerig snijdende (slide)gitaarwerk en een soulvol orgel. De shuffle Blue Front Café klinkt dreigend, hetgeen niet zo vreemd is met een tekst als “the devil got a hold of me, ain’t no one left to save me”. Met bijbehorend rauw gitaarwerk en jazzy elektrische piano.
De cover van het Skip James nummer Hard Time Killing Floor Blues klinkt ontspannen met hard twangende gitaar en een sfeervolle cello (!). Over de donkere ballad Magnolia hangt de geest van de band Morphine. Een desolaat en uiterst spaarzaam, en daardoor ook doeltreffend, ingekleurd nummer. De sfeer wordt er niet vrolijker op in Lady Heroin. Een dreigend en naargeestig nummer, dat zich kan meten met Lou Reed’s “Heroin “.
Het wordt wat luchtiger in de swingende rocker Just Jive. Een mix van rock & roll en Southern rock met de soepel rockende piano van Michael Ayotte in de hoofdrol. Dit nummer werd geschreven door de al eerder genoemde Jimmy “Duck” Holmes. Het mag dan maar “jive” zijn maar het swingt als de neten!
In Cypress Tree Blues hangt weer een swampy broeierige sfeer. Het nummer sleept zich indrukwekkend voort, gedragen door de wanhopige bluesstem van Robert en diens brandende gitaar. Het semi-akoestische Yes Ma’am doet qua sfeer denken aan “Dead Flowers” van de Stones, maar dan met een iets rauwer Southern rock randje. De stoere Southern mannen laten weten dat “they don’t take shit from no one”, behalve van Moeders de Vrouw dan!
Het album wordt geheel in stijl afgesloten door de broeierige, hoekige slowblues Hey Mr. Devil waarin weer een Allman Brothers geluid opduikt.

Een behoorlijk indrukwekkend album, dat in de smaak gaat vallen bij zowel liefhebbers van Southern rock als Americana als bluesrock!!


Tracklist:
01. Ode To The Lonesome
02. Dirty South Blues
03. Blue Front Café
04. Hard Time Killing Floor Blues
05. Magnolia
06. Lady Heroin
07. Just Jive
08. Cypress Tree Blues
09. Yes Ma’am
10. Hey Mr. Devil

Website: Robert Connelly Farre

2 Comments

  1. Robert Connely Farr 6 december 2018 om 21:28 - Antwoorden

    thank you so much for the review yall!

  2. Robert Connely Farr 6 december 2018 om 21:31 - Antwoorden

    right on! thanks ya’ll!!

We horen graag je mening! Voeg reactie toe