richard-van-bergen-rootbag

Richard van Bergen – Rootbag.
Format: CD / Releasedatum: 25 oktober 2014

Tekst: Paul Scholman

‘Rootbag’ is het “uiteindelijk uitgebrachte” album van Richard van Bergen dat drie jaar ten onrechte stof heeft liggen verzamelen. Reden is het overlijden van bassist en podiummaatje Dick Wagensveld waar Richard deze plaat mee heeft opgenomen en ook ooit begonnen is met ‘Rootbag’, samen met Jeroen ‘JJ’ Goossens, maar ook 25 jaar het podium mee heeft gedeeld in allerlei bandjes en bandbezettingen.

Richard heeft met veel aansprekende artiesten het podium gedeeld als Roscoe Chenier, Byther Smith en soulzanger Malford Milligan. Maar ook met Big Monti Amundson en Hook Herrera. De lijst zal te lang zijn om op te sommen. Op dit moment gaat Richard ook met de ‘Peter Green Tribute Band’ regelmatig de deur uit om u te vermaken. Ik kan het u van harte aanbevelen…

De door Richard zelf geschreven nummers op ‘Rootbag’ zijn live al eens eerder ten gehore gebracht op Moulin’ Blues en oogstten daar al lovende kritieken. Richard vond ‘Rootbag’ te goed om niet uit te brengen en aldus geschiedde. ‘Rootbag’ is door Richard samen met Mischa den Haring en Isa Azier geproduceerd en de laatste opnames werden in Silvester Studio te Utrecht voltooid. Additional Musicians: Isa Azier – Guitar on Track 11; Andert Tijsma – Bass On Track 12; Erik Spanjers – Percussion.

De cd is, echt waar, de hele week niet meer uit de speler geweest, behalve toen ik een wat langere reis met de gouden koets moest maken in de wagen gedraaid.

Het eerste nummer Nobody grijpt je meteen bij de strot. Met hoge hese stem is de toon direct gezet voor een dirty sound die door het hele album doorklinkt. De strakke beat en groovende bas nodigt meteen uit tot het niet plaats nemen in je luie stoel, want daar krijg je eigenlijk de tijd niet voor. Hieruit blijkt maar weer eens dat een drumkit, gitaar en basgitaar ruim voldoende zijn om een pakkende sound neer te zetten. When He Comes is wat zompiger, maar klinkt minstens net zo smerig als het eerste en komt recht uit de delta’s gerezen, ondersteund door de heerlijke gitaarrifjes van Van Bergen. Zit zeer geraffineerd in elkaar.

De delta-loomheid die zich van mij meester had gemaakt verdampt direct als All The Time de ether induikt. Iets meer uptempo, goed voor de afwisseling. Het tempo wordt nòg een keer opgeschroefd, de zang een paar octaven hoger ingezet, bij aanvang van Give Me Your Heart. Je staat versteld dat het kan. Heerlijke zanger die Richard. Het gaat de hele plaat door met afwisselende nummers. Er valt niks te voorspellen, behalve mijn voorspelling dat je hem na de eerste draaibeurt een tweede keer draait.

Wat mij betreft staan er geen zwakke nummers op of nummers die wellicht beter op een andere plaat thuishoren. Het wisselt uptempo af met zompige deltablues en hete gitaarlicks. Het zal geen verrassing zijn dat dit uitstekende album is opgedragen aan Dick Wagensveld. Alleen al daarom plaat van 2014 en wellicht van 2011 met terugwerkende kracht!?!

Deze plaat is blues in optima forma. On-Hollands! Ik zou het niet eens Nederblues willen noemen, want deze plaat kan overal vandaan komen, zo internationaal doordrenkt met recht voor zijn raap blues, zonder tierelantijnen uit de jaren ’40 -’50. Strak, onderhoudend, pompend, zompig en bijna verzuipend in het gitaarwerk. De groovende ritmesectie zorgt voor het deltawerk waardoor we droge voeten houden. Kortom een dijk van een plaat.

Tracks:
1. Nobody
2. When He Comes
3. All The Time
4. Give Me Your Heart
5. Stand In line
6. One day
7. Od On Love
8. Tired Of Bein’ A Fool
9. Don’t Lose Your Pride
10. Nothing In This World
11. Will this Love
12. Love Tells No Lies
13. Od On Love
(Slide Return)

Interview Richard van Bergen
Richard van Bergen’s Rootbag op Facebook