Reverend Peyton’s Big Damn Band – Poor Until Payday
Format: CD – Digital / Label: Family Owned Records
Releasedatum: 5 oktober 2018

Tekst: Peter Marinus

Het moet nu toch maar eens gebeuren! De echte doorbraak van Reverend Peyton’s Big Damn Band! Deze band is nu al toe aan zijn tiende album en wil bij ons nog niet echt op grote schaal doorbreken.
Maar ik blijf optimistisch want met een soortgelijke band als die van Nathaniel Rateliff is het tenslotte wel gebeurd. Bij Rateliff ligt de nadruk op hartstochtelijke soul en bij Reverend Peyton op meer dan hartstochtelijke countryblues.
De Reverend laat zijn gitaar nog steeds alle kanten op zwiepen en zingt nog net zo enthousiast en krachtig als op zijn eerste albums. En hij wordt nog steeds bijgestaan door zijn echtgenote “Washboard” Breezy Peyton, die er nog net zo ondeugend, uitdagend en af en toe kwaadaardig uitziet als in de begindagen van de band, en drummer Max Senteney, die weer op allerlei trommels en emmers te horen is.
Op hun nieuwe album wilde de Reverend het live geluid van de oude Chess, Stax en Sun labels laten terug keren en dat is hem prima gelukt. Het album klinkt zeer rauw en swingend, zoals we van de Reverend gewend zijn.

Het vertrouwde zwiepende rauwe countryblues geluid spat je gelijk tegemoet in You Can’t Steal My Shine waarin de slide weer alle kanten op huilt en giert. Dirty Swerve is een bonkende countryblues waarin de Reverend als een rauwe broer van Omar Dykes klinkt in een nummer met een soort van opgevoerd “Susie Q” geluid. De single Poor Until Payday is een feestelijk en rauw Elmore James-achtig bluesrock nummer, dat prima mee te brullen is. In So Good gaat de band haast de smerige garageblues kant op met smerig zwiepende gitaar. In Church Clothes is de Reverend solo te horen. In dit akoestische countryblues nummer bewijst hij zijn kwaliteiten als bluesgtarist nogmaals. Get The Family Together kan je haast countrybluespunk (?) noemen. Een raggend, wild stomend nummer, dat onbehouwen door rockt.
Het tempo gaat omlaag voor de broeierige, voortsluipende countryblues van Me And The Devi” met een “Wang Dang Doodle”-achtig geluid. Gevoed door de swingende drums opent het feestelijk swingende Frenchman Street, dat gevolgd wordt door de hoekig pompende en gemene blues I Suffer, I Get Tougher met vlammend gitaarwerk en krachtig brullende zang van de Reverend.
Het album wordt op zeer passende wijze afgesloten met de vlammende, super smerige boogie It Is Or It Ain’t.

Nogmaals, deze band heeft zoveel kwaliteit, dat hun doorbraak nu maar eens echt moet gaan gebeuren!


Tracklist:
01. You Can’t Steal My Shine
02. Dirty Swerve
03. Poor Until Payday
04. So Good
05. Church Clothes
06. Get The Family Together
07. Me And The Devil
08. Frenchmen Street
09. I Suffer, I Get Tougher
10. It Is Or It Ain’t

Website: Reverend Peyton’s Big Damn Band