Raymunda – All Of Me
Format: CD – Vinyl / Label: Mediadub Records
Releasedatum: 15 mei 2019

Tekst: Peter Marinus

Raymunda is een relatief nieuwe Nederlandse bluesrock band. De band bestaat ongeveer drie jaar en was voorheen onder de naam BLOEZZ actief.

Ze presenteren zich als “powerblues band” dus dat maakt mij nieuwsgierig of er inderdaad krachtige bluesrock op hun nieuwe album gepresenteerd wordt. En dat gebeurt inderdaad op het grootste gedeelte van het album.
De band is geformeerd rond de wilde zangeres Raymunda Vervaeck, die een Janis Joplin-achtige uitstraling heeft en dan ook nog eens een Tina Turner-achtige rauwe strot heeft. Zij wordt bijgestaan door de magistrale gitarist Martin Waliana, ritmegitarist Stephan Bijl, bassist Robin Kraag en drummer Tim Koning.

Ik zal eerst de harde bluesrock nummers van dit album eens in het zonnetje zetten.

De Bobby Bland klassieker I Pity The Fool klinkt bij Raymunda traag, dreigend en snoeihard met een messcherp loeiende gitaar en de rauwe gebroken stem van Raymunda. Rather Go Blind is uiteraard een  cover van de klassieker “I’d Rather Go Blind”. Het is natuurlijk onmogelijk om de Etta James versie te overtreffen maar Raymunda doet hier een prima poging. Haar rauwe zang en het zwevende gitaarwerk zorgen voor een prima uitvoering. That’s Enough is een stomende bluesrocker met een smerig rauw geluid en bijpassend snijdend gitaarwerk.
Ook Howlin’ Wolf’s Spoonful wordt gecoverd en verandert in een broeierig pompend nummer met getergde zang en vunzig snijdend gitaarwerk. Het gitaarwerk in Song For His Dad mag met recht als uitzinnig gierend genoemd worden. Een pompende, hoekig stotende shuffle. In I Put My Voodoo On You klinkt de gitaar ontzettend vunzig en de fuzzgitaar gaat hier helemaal los op een Hendrix-achtige wijze.

Naast al dit geweld staan er ook wat rustpuntjes op het album. Zoals de opener met de voor bluesliefhebbers enge titel It Doesn’t Have To Be The Blues All The Time. Een nummer waarin het prima gitaarwerk van Stephan Bijl opvalt maar ook het enigszins weifelende basspel van Robin Kraag. Redwine is een luie jazzy shuffle, die onstpannen en gezapig voorbij schuifelt.
Four Roses And The Blues is vervolgens een akoestische ballad met fraai slidewerk. Daarentegen klinkt het country-achtige Forever In My Heart mij net iets te veel als Kenny Rogers. In het mid-tempo You Ask Me To Stay duiken ook wat country (en soul) invloeden op. Raymunda’s rauwe stem behoedt dit nummer voor een te liefjes klinkende sound.
Raymunda sluit het album af met de atmosferische bluesballad Somebody Stole My Wings, dat veel weg heeft van “Shylina” van Livin’ Blues.

Raymunda laat met dit album horen dat er inderdaad een krachtig bluesgeluid in deze band zit. Ik ben ervan overtuigd dat deze band live nog veel meer knalt. Een lekker album van een zeer veel belovende Nederlandse band!


Tracklist:
01. It Doesn’t Have To Be The Blues All The Time
02 .I Don’t Know
03. Pity The Fool
04. Redwine
05. Rather Go Blind
06. That’s Enough
07. Spoonful
08. Four Roses And The Blues
09. Forever In My Heart
10. Song For His Dad
11. I Put My Voodoo On You
12. You Ask Me To Stay
13. Somebody Stole My Wings

Gastmuzikanten:
Age Kat, Marcellino Vishnudatt, Rick van der Vlis en Ties Voskamp

Website: www.facebook.com/Raymunda.V