Ralph de Jongh – Free Music

Format: CD/ Label: Ralph de Jongh Recordings / Release: januari 2012

Tekst: Imco Ceelen

Vorig jaar kreeg onze nederbluesman Ralph de Jongh gelukkig steeds meer de aandacht die hij verdient. Het lijkt al weer een tijd geleden dat hij als ambassadeur van de Nederlandse blues in Memphis zijn stinkende best zat te doen tijdens de International Blues Challenge, waar hij het maar liefst tot de halve finale wist te schoppen. Met zijn gevoelige strot bemachtigde hij de titel “Beste Nederlandse vocalist van 2010” uit het rijtje van de Dutch Blues Awards. Ook zijn band, Ralph de Jongh & Crazy Hearts, heeft in 2011 een contract binnengehengeld bij

[PIAS] en presenteerde op 18 mei 2011 haar nieuwe album “More than Words” in Paradiso.

Zoals al eerder aangekondigd op BM.nl wordt er ook nog eens ergens een archief opengetrokken en heeft Ralph in eigen beheer een greep gedaan uit tientallen akoestische nummers. Deze zijn in 2004/2005 spontaan opgenomen in studio “Het Geluid” van Sander Visser en worden eind januari onder de naam “Free Music” in onze bluesschoot geworpen.

Ik bezat al een tijdje een anonieme compilatie van 16 nummers en voor het gemak had ik de hele handel maar even op mijn Mp3-speler geknald om treinreizen, wandelingen en functionele fietstochten wat draaglijker te maken. Tijdens het eerste keer luisteren was ik er al uit dat dit geen compilatie is om vluchtig doorheen te consumeren, deze plaat lokt uit om alles eens meerdere malen aandachtig onder de loep te nemen. Nu, een krap jaar later, is de collectie jammergenoeg uitgedund tot een schamele 9 tracks maar gelukkig nog steeds rijk aan een aantal mooie akoestische tracks verscholen in een waanzinnig mooi vormgegeven digipak.

Free Music is een mooie mix van stijlen. Ralph de Jongh krijgt bijvoorbeeld met zijn band een grote schare stones-fans warmgedraaid. Naar men zegt, is dat waar Ralph de Jongh & Crazy Hearts zeker iets van weg hebben. Als ik zo deze soloplaat beluister, geven tracks als “Winter time” en “Everybody knows I’m just a man” mij ook dat specifieke Jagger-gevoel. Gevoelige ballades met teksten die je terugwerpen naar herkenbare personlijke momenten. Toch mag ik wel zeggen dat dat niet de enige ‘sound’ is wat dit album te bieden heeft.

Met het Bo Diddley-achtige “Good Looking”,  en een funky “Are you ready?” zet hij een wat lossere toon neer. Dat is dan weer een beetje wat ik mijzelf ook kan herinneren van zijn live optredens, met de klompen aan, het vrije woord verkondigen. je ziet hem dan voor je met de ogen dicht helemaal in zijn eigen wereld.

Toch toont Ralph aan dat hij met een uitvoering van de Freddie King-cover als “Tore Down” heel gedisciplineerd trouw kan blijven aan de traditionele sound waarop de Blues gebouwd is. “It’s Raining here”  trekt je daarentegen weer filmisch door de modder. Een beetje zoals ‘Ry Cooder’ het wat mij betreft zou aanpakken in een “feel-good-jaren-tachtig road movie”.

Een nummer als “Christine” is doorspekt met het alom bekende hartezeer waar de blues voor een groot deel voor staat. Je leeft mee met de dame in kwestie en ook het mogelijke afscheid dat er aan vooraf is gegaan is voelbaar. Daarentegen is een nummer als “Walking” weer een ode aan verse liefde met een vleugje Robert Johnson op de koop toe.

Ik moet eerlijk toegeven dat ik het, na het beluisteren van deze cd, wel een beetje jammer vind dat ik het dynamische niveau van dit opgenomen werk soms mis in de live optredens van onze Nederlandse bluesman. Begrijp me niet verkeerd, ik kan iedere keer genieten van zijn uitbundige energie maar kennelijk heeft Ralph de Jongh nog een paar lagen extra in zijn muzikale kunnen. Zo laat hij wederom weer blijken dat hij veel meer is dan de lange lerp op klompen, de excentrieke “Pinokkio” die zelfs internationale harten verovert met een eigen act. Hij is een blues-schat waar Nederland zeer trots op mag zijn. Ik wens hem ongelofelijk veel succes met zijn band maar als dat gaat betekenen dat zijn solo activiteiten op de achtergrond zullen geraken, denk ik dat er veel mensen zullen zijn, die het als een doodzonde zullen bestempelen. Gelukkig heeft Ralph ons persoonlijk op BM.nl verzekerd dat dit niet op zijn agenda staat. Thumbs up for the Blues!!

http://www.ralphdejongh.com