Recensie: Peter V Blues Train – Shaken But Not Deterred

Peter V Blues Train – Shaken But Not Deterred
Format: CD – Digital / Label: Eigen Beheer
Releasedatum: 19 oktober 2018

Tekst: Peter Marinus

Je hebt van die bands, die van geen ophouden weten en de ene na de andere release uitbrengen.Neem nu Peter V Blues Train uit de omstreken van New York en New Jersey. Eerder dit jaar verscheen van hen al het album ‘Running Out Of Time‘ en nu is er alweer een nieuw album. En ik vind dat persoonlijk totaal niet erg want de band blijft maar kwalitatief prima funky bluesrock spelen.
De band is geformeerd in 2013 en draait om gitarist en zanger Peter Veteska, samen met Alex D’Agnese (drums), Sean “Gravey” Graverson (bas) en Aron Gornish (toetsen). En dan spelen de gasten Jeff Levine (Hammond B3 orgel) en saxofonist Danny Walsh ook nog eens een zeer voorname rol op dit album.

Het album staat vol met zeer aangenaam swingende nummers waarin het funk en soulgehalte behoorlijk hoog is. Dat is gelijk al te horen in de opener Don’t Wanna Leave Memphis. Een heerlijk pompende soulvolle shuffle met de venijnig priemende gitaar van Peter, het warm stuwende B3 orgel, dat ook nog in een swingende solo te horen is, plus schreeuwend saxwerk. Fats Domino’s Blue Monday krijgt in de Blues Train uitvoering een een behoorlijk soulvol geluid, mede door het B3 orgel. Peter’s gitaar zorgt hier voor het bluesgeluid middels een snijdende solo.
By The River is een stevig, funky, hakkend bluesrock nummer waarin het geluid van Robert Cray terug te horen is. De groovende ritmesectie wordt ondersteund door het pompende orgel. Een prima basis voor Peter’s brandend harde gitaar.
De cover van Donny Hathaway’s For All We Know opent met zeer soulvol, haast gospel-achtig orgelwerk en wordt getransformeerd tot een jazzy slowblues met gevoelig priemend gitaarwerk en een zachte saxofoon. Uiteraard is het onmogelijk om Donny Hathaways’s soulzang te evenaren maar Peter levert toch een zeer acceptabele interpretatie af. Lekkerer funky gitaargrooves zetten het lui funkende In Demand in werking met een warme, gelaagde, saxofoon en Robert Cray-achtig gitaarspel.
T-Bone Shuffle kennen we natuurlijk allemaal. Peter heeft gekozen voor een langzame funky versie met een belangrijke rol voor de krachtige saxofoon waarbij ook de stuwende rol van de ritmesectie niet onderschat moet worden. Peter en saxofonist Danny Walsh soleren hier om beurten. Na de rauwe broeierige funk van Alibi met zijn messcherp harde gitaarwerk volgt de rocker Don’t Cheat On My Lady. Een nummer dat aan Rockpile’s “If Sugar Was As Sweet As You” doet denken, hoewel The Fabulous Thunderbirds ook nooit ver weg klinken. Rodeo. (No BS) is een loom funkend nummer met soulvolle sax en priemende gitaar. Ook in Getting Closer Now is dat lome funky geluid weer aanwezig met een anonieme huilende harmonica en een plotseling opduikende, al even anonieme, soulzangeres. De funk blijft de basis in de luchtige mellowgroover Been So Long en de soulbues van Shaken But Not Deterred.
Het album wordt afgesloten met de akoestische blues Worried Life Blues, een cover van Big Maceo, dat als duet tussen de akoestische gitaar (en zang) van Peter en de sax van Danny Walsh gebracht wordt.

Het is verbazingwekkend, maar waar dat The Peter V Blues Train het hoge bluespeil nog steeds vast weet te houden. Op naar het volgende lekkere album zou ik zeggen…..


Tracklist:
01. Don’t Wanna Leave Memphis
02. Blue Monday
03. By The River
04. For All We Know
05. In Demand
06. T-Bone Shuffle
07. Alibi
08. Don’t Cheat On My Lady
09. Rodeo. (no BS)
10. Gettng Closer Now
11. Been So Long
12. Shaken But Not Deterred
13. Worried Life Blues

Website: Peter V Blues Train

Gerelateerde artikelen
Filter by
Post Page
Recensies
Sort by
4 december 2018|Categories: Recensies|Tags: |0 reacties

We horen graag je mening! Voeg reactie toe