Peter Karp – The American Blues
Format: CD – Digital / Label: Peppercake Records
Releasedatum: 26 oktober 2018

Tekst: Peter Marinus

Peter Karp is een zanger, gitarist en pianist, die zo onderhand wel als een gevestigde naam in bluesland mag worden gezien. Als tiener begon hij al in de blues-punk band They Came From Houses waarna hij in de negentiger jaren Peter Karp & The Roadshow Band begon. Deze band bracht de nodige albums uit waaronder een album waarop voormalige Rolling Stones gitarist Mick Taylor mee deed en een live album dat door Popa Chubby geproduceerd werd. Nadat in 2004 de echtgenote van Peter aan kanker bezweek laste hij een rustpauze in. Daarna verschenen er albums, die hij opnam met Sue Foley.
En nu dus zijn nieuwste album en aan variatie heb je hier totaal geen gebrek!

Voor je er erg in hebt, word je door vurige rauwe gitaarriffs een smerige lome boogie ingezogen in Treat Me Right. Bluesrock van het broeierige soort met een snoeiharde gitaarsolo en pompende harmonica. Een prima messcherpe opener! Daarna gaan we de meer soulvolle kant op in Alabama Town, dat qua melodielijn aan de Wilson Pickett nummers “In The MIdnight Hour/Mustang Sally” doet denken. Peter heeft een prima bijpassende soulvolle stem. Door het gebruik van een swingende mandoline krijgt dit nummer zelfs een licht folky geluid.
De donderende rocker Train O Mine heeft dezelfde bezeten drive als Mink De Ville’s “Cadillac Walk” met staccato begeleiding en scheurende harmonica. In de semi-akoestische ballad The Turning Point klinkt een rauw countrygeluid a la The Stones door. The Nietzsche Lounge is een stuwende, ongecompliceerde rocker waarin Peter zich heerlijk uitleeft op zijn piano. Na de luie barroom ballad Nobody Really Knows is het In het broeierige Rolling On A Log de beurt aan de funky kant van Peter via een lome groove en priemend hard gitaarwerk.
“I got a woman, she lives in my house, she’s got no clothes on…that’s how I like it”, Aldus Peter in That’s How I Like It. Geen man zal er vreemd van opkijken dat dit nummer een uiterst tevreden swingende shuffle is met een hilarische tekst.
De semi-akoestische ballad Her And My Blues ontwikkelt zich langzaam van een broeierige en breekbare song tot een haast Southern rock-achtig nummer. Ook I’m Not Giving Up is een ballad waarin Peter als een soulvolle variant op Bryan Adams klinkt, compleet met gospelkoor.
Als toetje volgen er nog twee live nummers, The Arson’s Match en Y’All Be Lookin’. Beiden prima swingende nummers en waarop Mick Taylor in het eerstgenoemde live nummer bewijst dat hij het nog steeds kan!

Peter Karp heeft wederom een kwalitatief prima en gevarieerd blues(rock) album afgeleverd!


Tracklist:
01. Treat Me Right
02. Alabama Town
03. Train O Mine
04. The Turning Point
05. The Nietzsche Lounge
06. Nobody Really Knows
07. Rolling On A Log
08. That’s How I Like It
09. Her And My Blues
10. I’m Not Giving Up
11. The Arson’s Match (live)
12. Y’All Be Lookin’ (live)

Website: Peter Karp

Gerelateerde artikelen
Filter by
Post Page
Recensies
Sort by