Recensie: Per Frost – The Calling

Per Frost – The Calling
Format: CD – Digital / Label: Sony
Releasedatum: 5 januari 2018

Tekst: Peter Marinus

Ik vraag mij af hoe dit album bij de bluesfans zal vallen. Een album dat deels met bluesy materiaal is gevuld en deels met fusion (of jazzrock). Dat is het geval op het zesde album van de Deense gitarist, bassist en producer Per Frost. Hij is in Denemarken een muzikale grootheid. Tussen 1974 en 1997 was hij lid van de in Denemarken erg populaire band Gnags en hij heeft aan ongeveer 170 Deense albums mee gewerkt.
In 1997 werd hij nog door B.B. King uitgenodigd om samen met het op het podium te spelen in de Scandinavian Center Aarhus. Op dit album wordt Per begeleid door Lars Daugaard op drums, Peter Dencker op toetsen en Henrik Moller Pedersen op bas.

Het sleutelwoord voor het eerste gedeelte van dit album is “ontspannen”. Zoals in de opener Black Crow Blues, een luie bluesshuffle met een lichte reggaetik. Dit nummer is enigszins te vergelijken met het bluesy werk van Chris Rea terwijl de stem van Per aan Mark Knopfler doet denken. Het nummer wordt opgesierd door het hard priemende gitaargeluid van Per.
A Case Of You is een nummer van Joni Mitchell, dat voorkomt op haar “Blue” album uit 1971. Dit nummer is hier omgebouwd tot een sfeervolle buesy ballad waarin de invloed van Mark Knopfler duidelijk aanwezig is.
De Al Green klassieker Take Me To The River krijgt hier een loom tikkende J.J. Cale-achtige uitvoering met soulvolle achtergrondzang. Het gebruik van allerlei elektronica zit hier totaal niet in de weg. Vervolgens gaan we met zwaar brommende synthesizers aan de reggae in Tannis Bay. Reggae a la het werk van Grace Jones met Sly & Robbie.
Ook Give It To Me is een lui skankend reggaenummer met vlammend bluesy gitaarwerk. De shuffle Walking After Midnight klinkt zeer ontspannen met schuifelende drums en zwevende atmosferische gitaar.
Sinking Like A Stone is een warm groovend funknummer met de rauwe gitaar van Per als bluesy element. Per bewijst op het eind dat hij ook stevig kan rocken. Vervolgens waagt Per zich aan een walsje in Lay Down. Een ingetogen zwierend nummer.
Na het tussen muziekje, een prelude, Christer’s Krakor/Prelude, dat een sfeervolle instrumental op zijn Mark Knopfleriaans best is, start het fusion gedeelte van dit album. The Calling is een jazzy ballad, haast John Abercrombie-achtig. In deze ingetogen instrumental switcht Per van zwevend gitaarwerk naar felle jazzrock uithalen. Ook Heart To Heart is een ballad waarin het geluid tussen jazz en blues heen en weer zweeft.
Furious Machines is een puur fusion nummer in de stijl van een band als de Yellowjackets. Een instrumental met razend drumwerk en ingenieus gitaarwerk dat van atmosferisch naar razend hard schiet.
Tot slot komt er nog een instrumental voorbij in de keurig swingende fusion van Karla Ponti In The Twilight.

Met dit album bewijst Per Frost in elk geval dat hij zeer veelzijdig is. Het zal voor de pure bluesliefhebbers even slikken zijn maar ook zij zullen moeten toegeven dat dit album zeer vakkundig in elkaar zit.


Tracklist:
01. Black Crow Blues
02. A Case Of You
03. Take Me To The River
04. Tannis Bay
05. Give It To Me
06. Walking After Midnight
07. Sinking Like A Stone
08. Lay Down
09. Christer’s Krakor/Prelude
10. The Calling
11. Heart To Heart
12. Furious Machines
13. Karla Ponti In The Twilight

Website: Per Frost

22 maart 2018|Categories: Recensies|Tags: |0 reacties

We horen graag je mening! Voeg reactie toe