Pat Todd & The Rankoutsiders – The Past Came Callin’
Format: CD – Vinyl – Digital / Label: Hound Gawd! Records
Releasedatum: 31 mei 2019

Tekst: Peter Marinus

De liefhebbers van rauwe, gepassioneerde rock zullen ongetwijfeld bekend zijn met het werk van de legendarische Amerikaanse band The Lazy Cowgirls. En ik heb goed nieuws voor ze want na het uiteenvallen van die band is frontman Pat Todd weer aanwezig met zijn band Pat Todd & The Rankoutsiders.

En nog steeds klinkt hij rauw en gepassioneerd! De band bestaat naast Pat uit Nick Alexander en Kevin Keller op gitaar, Steven Vigh op bas en drummer Walter Phelan.

In hun geluid duiken elementen op uit de klassieke rauwe rockgeschiedenis zoals The New York Dolls, The Rolling Stones, The Heartbreakers e.d.
Zo spatten klassieke New York Dolls riffs je tegemoet in de opener If Only I Could Fly Backwards In Time. Een messcherp rockend nummer met de doorleefde grauwende zang van Pat, die soms als Keith Richards en dan weer als Lee Brilleaux (Dr. Feelgood) klinkt. Het smerige Stones geluid ten tijde van hun “Sticky Fingers” album klinkt ook door in dit nummer.
The Ballad Of Crystal Valladores is inderdaad een ballad maar dan wel eentje van het smerig pompende soort met een Heartbreakers/Stones-achtige rauwe intensiteit en een gemeen gierende gitaarsolo.
In het hoekig pompende Call You On Sunday Night komen zowel Faces als Thin Lizzy achtige invloeden voorbij.  Een soulvolle rocker met genadeloze gitaarriffs! Het lijkt een vreemde combinatie maar in het dreunende Run worden energie New York Dolls invloeden vermengd met het rockende materiaal van Warren Zevon!
In Down In Old Boerne gaat de band op de stuwende akoestische folktoer. Dit nummer klinkt net zo mooi als het fragiele solowerk van Johnny Thunders. Ook in Idle Time is een akoestisch folkgeluid te horen dat al net zo fragiel en indrukwekkend klinkt.
Bij de Rolling Stones mocht Keith Richards af en toe een nummer zingen en Pat Todd laat gitarist Kevin Keller het nummer The Ring, The Bottle & The Gun zingen. Een schijnbaar simplistische Ramones-achtige rocker waarin ook de rauwheid van the Saints in hun “I’m Stranded” periode doorklinkt. Pat neemt de zang weer, op een Lee Brilleaux-achtige wijze, over in het stomende smerige Goin’ Nowhere waarin de gitaarriffs hun voorliefde voor “Neat Neat Neat” van The Damned verraden.
Het onstuimige A New Pair Of Eyes spettert vervolgens je speakers uit op een Heartbreakers-achtige waardige wijze. Een Motown beat wordt ingezet in de rockende rhythm & blues van Yeah, Ya Had A Bad Night waarna de rhythm & blues nog even aanwezig blijft in de cover van het Chuck Jackson nummer Any Other Way.
Daarna is het weer tijd voor een potje smerige punky garagerock in Somewhere Down The Line met een Johnny Thunders-achtig gitaargeluid. Pam en zijn mannen blijken ook prima in staat om een gepassioneerde folkballad neer te zetten, blijkens The Future Callin’ met een Dylan-achtige sound. Lang duurt dit echter niet want al snel transformeert dit nummer tot een smerig pompende punky rocker.
Pat sluit het album in zijn eentje af met de breekbare akoestische ballad Just Between You & Me.

Goed dat Pat Todd weer terug is. De liefhebbers van rauwe en gepassioneerde rock zijn gewaarschuwd!!


Tracklist:
01. If Only I Could Fly Backwards In Time
02. The Ballad Of Crystal Valladores
03. Call You On Sunday Night
04. Run
05. Down In Old Boerne
06. The Ring, The Bottle & The Gun
07. Goin’ Nowhere
08. A New Pair Of Eyes
09. Yeah, Ya Had A Bad Night
10. Any Other Way
11. Idle Time
12. Somewhere Down The Line
13. The Future Callin’
14. Just Between You & Me

Website: Pat Todd